- بیرو نازاره‌کم، ژوره‌کی دیاکوم تمیز کرگه بوت تا له ئه‌م مدتا له‌ویا ویت. (بیا عزیزم، اتاق دیاکو رو برات تمیز کردم تا این مدت اون‌جا بمونی.)
معذب بود. باعث زحمت این خانواده شده و دیاکو را آواره کرده بود. با خجالت دست عمه را کشید تا بایستد و گفت:
- ئه‌ی دیاکو چی؟ ئه‌و له کووه ئه‌مینیتو؟میمی گیان واجب نه‌و ئه‌م کاره بکیت، من له میوان‌خانه‌که ئه‌مینمو. (پس دیاکو چی؟ اون کجا می‌مونه؟ عمه نیازی به این کار نبود، من توی مهمان‌خانه می‌مونم.)
گلاویژ اخم ریزی کرد و در همان حال که او را به سمت اتاق می‌برد گفت:
- دا به بزانم قسه‌ی ئه‌ضافه نکیت، یانی چی له میوان خانه‌که ئه‌مینمو؟ خفتی دیاکوچو نه‌ویت، هم ژوره‌کی بابه ژیار هس، همیچ خوی وتی جار جار ئه‌روا بو مالی ئاموت بو لای ئاراز و ئاوات. (بیا ببینم حرف نباشه. یعنی چی تو مهمان‌خانه می‌مونم؟ نگران دیاکو هم نباش، هم اتاق باباژیار هست، هم این‌که گفت گاهی میره خونه‌ی عموت تا پیش آراز و آوات باشه.)
کمی حسودی‌اش شد. دیاکو به راحتی می‌توانست به آن‌جا رفت و آمد کند اما او فعلاً از دیدن آراز محروم بود. این جداییِ هرچند کوتاه اما اجباری، او را به شدت حساس و دل‌نازک کرده بود و در تصوراتش این مدت را دور و دراز می‌نمود. عمه ساکش را وسط اتاق گذاشت و گفت:
- وسایله‌که‌ت جه وه جه بکه، ئیجا بیرو بو لام. بابه‌گیانیچ چووه بو باخه‌کی ئاموت، ئیسته ئیتر وختیه‌سی بیتو. (وسایلت رو جابه‌جا کن، بعد بیا پیشم. آقاجان هم رفته باغ عموت، کم‌کم پیداش می‌شه.)
و او را تنها گذاشت. بی‌حوصله به سراغ ساکش رفت و شروع به خارج کردن لباس‌ها از آن کرد. می‌دانست که فرداشب مراسم خواستگاری در همین خانه انجام می‌شود و در حضور پدربزرگ و بزرگان فامیل قول و قرارها گذاشته و تاریخ نامزدی و عروسی مشخص می‌شود. دل در دلش نبود تا این مدت انتظار به سر برسد و بعد بتواند بی شرم و خجالت کنار آراز باشد. رویاهای نوجوانی کم‌کم رنگ حقیقت به خود می‌گرفتند و او را به وصال یار می‌رساندند.
با شنیدن صدای باباژیار دست از کار کشید و با مرتب کردن گلونی‌اش از اتاق خارج شد. آقاجان در کنار بهرام‌خان از پله‌ها بالا می‌آمد که نوه‌اش را با لبخند همیشگی مقابلش دید. ژیار خان ذاتاً مردی جدی و باابهت بود اما در مقابل این نوه، نمی‌توانست بی‌تفاوت باشد. با دیدن او گل از گلش شکفت و آغوش باز کرد تا دخترک را در آغوش بگیرد. آسو با نازی دخترانه پیش رفت و با سلامی بلند، دست پدربزرگ را بوسید و او با بوسیدن پیشانی‌اش، سر دختر را به سینه چسباند و زمزمه کرد: