اشتراکیرویا شاعری

- آقای برجسته، آقا مهیار عزیز لطفا کمی خوددار باشید. می‌فهمم اتفاقی که براتون افتاده، این حادثه و این شرایط چقدر براتون سخته اما با این شرایط فقط آسیب وارده رو تشدید می‌کنید. لطفا کمی همکاری کنید تا دوره نقاهت بعد از عملتون بگذره.

تحت تأثیر داروی آرامبخش با صدایی آرام و شل گفت:

- م... ن م... سا.. بقه دار... م خا... نم. باید... برم. ای... نو با... ز ک... نید.

آنژیوکتش را تعویض کردم و به دست دیگرش وصل کردم. محتوای رسیور را عوض کردم و دوباره با کمک پنس، گاز استریل را به سر و صورتش کشیدم تا عرق ناشی از فعالیتش را پاک کنم. اطراف پانسمان را هم تمیز کردم و با صدایی ملایم گفتم:

- فعلا باید استراحت کنی آقا مهیار، نباید خیلی به چشمات فشار بیاری. متاسفم که این اتفاق برات افتاد و برنامه‌هات به هم ریخت اما چند روزی مهمون مایی و بذار کمکت کنیم تا صحیح و سلامت بری خونه.

قطره‌ای اشک از کنار پانسمان راه گرفت که سریع با گاز تمیزش کردم و گفتم:

- لطفا خوددار باش. اشک برات خوب نیست. بعد از این که چشمت خوب شد، کلی فرصت داری برای برون‌ریزی و خشم. کلی فرصت داری برای تلاش دوباره و حفظ موقعیتت. خواهش می‌کنم کار رو سخت نکن.

سکوت کرد و اجازه داد تا کارم را تمام کنم. در تمام مدت مشت گره‌کرده‌اش را روی تخت و کنار تنش می‌دیدم. سخت بود خودداری کردن. سخت بود پس از سال‌ها تلاش و درست در زمان رسیدن به نتیجه، یک پیشامد زندگی‌ات را متحول کند. حالا که آرام‌تر شده بود، کمی دیگر برایش صحبت کردم. برادرش هم با حالی خراب کنارش نشسته بود و مشتش را میان دستانش گرفته بود.

کارم که تمام شد، گمان کردم خوابش برده است. به آرامی وسایلم را جمع کردم و به سمت کیفم رفتم تا خارج شوم و برای تحویل شیفت و تعویض لباس بروم که صدایش متوقفم کرد.

- خانم پرستار! من نابینا شدم؟!

امان از لحنش! درد نشسته در صدا و همان یک جمله قلبم را فشرد. به سمتش چرخیدم و سمت دیگر تخت و مقابل برادرش که هنوز حتی نامش را نیز نمی‌دانستم ایستادم.

- من که تخصص ندارم اما تا جایی که پرونده‌تون رو مطالعه کردم، مشکل خیلی حاد نیست. چند روز دیگه پانسمان‌تون باز میشه و دکتر بعد از معاینه نظر تخصصیش رو میده.

مکثی کردم تا واکنشش را ببینم و ادامه دادم:

- اما تو این مدت همکاری شما، رعایت نکاتی که دکتر سفارش کرده و فشار نیاوردن به اعصاب و چشم‌ها خیلی مهمه!

با همان صدای خش‌دار و شکسته پرسید: