قلبش محکم به سینه‌اش کوبید.
دستش لرزید.
چند ثانیه بعد، پیام دوم آمد.
«حواسم به تک‌تک قدم‌هات هست.»
نیلا ناخودآگاه سرش را بالا آورد و به تاریکی اتاق خیره شد.
انگار احساس می‌کرد کسی از همان نزدیکی مراقبش است.
گوشی را سریع خاموش کرد و زیر بالش پنهانش کرد.
چشم‌هایش را بست...
اما تا دیر وقت، خواب به چشمش نیامد.
وارثان گناه
پارت #چهل_چهارم
صدای شرشر آب، خواب را از چشم‌های نیلا گرفت.
پلک‌هایش را به‌آرامی باز کرد و چند لحظه خیره به سقف ماند.
چند ثانیه طول کشید تا یادش بیاید دیگر در اتاق خودش نیست...
امروز، دومین صبحی بود که قرار بود کنار خانواده‌ی آرمان سر میز صبحانه بنشیند.
لبش را بین دندان‌هایش گرفت.
«باید از امروز شروع کنم...»
«باید کاری کنم آرمان، خودش با پای خودش عاشقم بشه...»
در همان لحظه، صدای قطع شدن آب از داخل حمام بلند شد.
نیلا نفس عمیقی کشید.
بازی تازه شروع شده بود.
آرمان لباس پوشیده با حوله ای که روی سرش بود از حمام خارج شد ،نیلا نفس عمیقی کشید و با لبخند برگشت سمت آرمان .
-صبحت بخیر عزیزم .
-صبح بخیر ،اماده شو بریم برای صبحانه .
-باشه عزیزم تو برو من الان میام .
وارثان گناه
پارت #چهل_پنجم
آرمان از اتاق بیرون رفت.
نیلا هم چند دقیقه بعد، لباس پوشید و شالش را مرتب کرد و از اتاق خارج شد.
هنوز به راه‌پله نرسیده بود که آرمان را دید؛ یک دستش داخل جیب شلوارش بود و انگار منتظرش ایستاده بود.
با دیدنش، فقط سرش را به سمت پله‌ها کج کرد.
ـ بریم.
-منتظرم موندی؟
-موندم .بریم؟
نیلا کنارش راه افتاد.
چند پله را در سکوت پایین آمدند.
نگاهش را به آرمان دوخت و با لحنی آرام پرسید:
ـ راستی... این پاگشا امشب خونه‌ی داییته، نه؟
ـ آره.
ـ همه میان؟
ـ تقریباً.
ـ یعنی خاله ها ، اقوام... همه؟
ـ هر کسی که فامیل نزدیکه.
نیلا سر تکان داد.
ـ پس باید اسم‌هاشونو یاد بگیرم، وگرنه سوتی میدم.
آرمان نگاه کوتاهی به صورتش انداخت.
ـ لازم نیست حفظشون کنی.
ـ چرا؟
ـ چون تا آخر شب، خودشون چند بار خودشونو معرفی می‌کنن.
لبخند محوی روی لب نیلا نشست.
ـ معلومه از مهمونی‌های خانوادگی خوشت نمیاد.
آرمان بی‌تفاوت شانه‌ای بالا انداخت.
ـ فقط زود تموم بشه.
نیلا نگاهش را از او گرفت.
«همین... حتی از دورهمی خانواده‌ی خودش هم فراریه.»
لبخند کمرنگی روی لبش نشست.
«اشکالی نداره... از امروز، کم‌کم عادتش میدم کنارم بودن رو.»
در همان لحظه، به ورودی سالن غذاخوری رسیدند و بوی نان تازه و چای تازه‌دم فضای خانه را پر کرده بود.
وارثان گناه