درِ رختکن را باز کرد.
بلوز و شلوار خواب نخی‌اش را پوشید، موهایش را با کلیپس بالای سرش جمع کرد و از رختکن بیرون آمد.
جلوی میز آرایش نشست.
کرم شبش را روی پوستش زد، موهایش را شانه کرد و کش مویش را کمی شل‌تر بست.
نگاهش برای لحظه‌ای روی گوشی افتاد.
همان پیامی که از صبح، ذهنش را درگیر کرده بود.
اما آن را برنداشت.
خواست امشب به آن فکر نکند.
از جایش بلند شد، چراغ آباژور کنار تخت را روشن کرد و آرام زیر پتو رفت.
چند دقیقه بعد، آرمان هم از سرویس بیرون آمد.
موهایش هنوز خیس بود.
حوله را روی صندلی انداخت و چراغ اصلی اتاق را خاموش کرد.
فقط نور زرد آباژور، اتاق را روشن نگه داشته بود.
آرمان سمت دیگر تخت دراز کشید.
بینشان فاصله‌ای بود، اما نه آن‌قدر که مجبور شوند برای خوابیدن از تخت جدا استفاده کنند.
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
همین که نیلا خواست چشم‌هایش را ببندد...
ویییب...
صدای پیام گوشی، سکوت اتاق را شکست.
بدن نیلا ناخودآگاه منقبض شد.
قلبش تندتر زد.
آرمان که هنوز بیدار بود، سرش را کمی چرخاند.
ـ این وقت شب... کیه؟
نیلا با عجله گوشی را از روی پاتختی برداشت.
صفحه روشن شد.
شماره ناشناس
و فقط یک جمله روی صفحه دیده می‌شد:
«زیر نظرمی ،یادت نره...»
رنگ از صورت نیلا پرید.
انگشت‌هایش دور گوشی محکم شد.
این بار...
فرستنده فقط از نقشه‌اش خبر نداشت.
انگار از هر قدمی که برمی‌داشت هم باخبر بود.
وارثان گناه
پارت #چهل_سوم
رنگ از صورت نیلا پرید.
برای کسری از ثانیه، نفسش بند آمد.
آن‌قدر محو صفحه‌ی گوشی شده بود که متوجه نگاه آرمان نشد.
آرمان نیم‌خیز شد.
ـ چی شده؟
نیلا انگار تازه به خودش آمد.
با عجله صفحه را خاموش کرد و گوشی را برگرداند.
ـ هیچی.
آرمان اخم ریزی کرد.
ـ هیچی؟
ـ خواهرمه.
ـ این وقت شب؟
نیلا بدون اینکه به چشم‌هایش نگاه کند، گفت:
ـ خوابش نمی‌برد... عادت داره الکی پیام بده.
آرمان چند لحظه ساکت ماند.
ـ جوابش نمی‌دی؟
نیلا لبخند بی‌جانی زد.
ـ فردا جواب میدم.
گوشی را روی پاتختی گذاشت و خودش را زیر پتو جمع کرد.
اما دست‌هایش هنوز یخ کرده بود.
آرمان نگاه کوتاهی به صورتش انداخت.
ـ مطمئنی حالت خوبه؟
این بار نیلا مجبور شد به طرفش برگردد.
لبخند خیلی کمرنگی زد.
ـ آره... فقط یکم خوابم میاد.
آرمان چند ثانیه نگاهش کرد.
بعد بدون اینکه چیزی بگوید، چراغ آباژور را خاموش کرد.
اتاق در تاریکی فرو رفت.
...
نیلا آرام گوشی را زیر پتو آورد.
نور صفحه، صورتش را روشن کرد.
پیام را باز کرد.
«به شوهرت دروغ گفتی... ولی به من نمی‌تونی دروغ بگی.»