ـ اگه فردا برای پاگشا چیزی لازم داشتی، به مهتاب بگو تهیه کنه.
نیلا بالاخره برگشت.
لبخندی زد...
آن‌قدر مصنوعی که فقط خودش می‌دانست چقدر برای ساختنش زحمت کشیده است.
ـ ممنون.
نیازی نیست.
نگاهش حتی یک ثانیه بیشتر روی صورت همایون نماند.
سریع از سالن خارج شد.
...
همین که به راه‌پله رسید، نفس عمیقی کشید.
انگار تازه از زیر آب بیرون آمده باشد.
دستش را روی نرده گذاشت.
«خودتو جمع کن...»
«قرار نبود با دیدنش این‌قدر به هم بریزی.»
دندان‌هایش را روی هم فشرد.
«اون مرد...»
«همون آدمیه که باید تاوان همه‌چیز رو بده.»
با قدم‌های تند از پله‌ها بالا رفت.
آرمان با شنیدن صدای قدم‌هایش، فقط یک لحظه برگشت و نگاهش کرد.
نگاهش روی صورت نیلا ماند.
رنگش پریده بود...
و برخلاف همیشه، عصبانیتش را هم نتوانسته بود پنهان کند.
آرمان چیزی نگفت.
فقط چند ثانیه نگاهش کرد...
انگار برای اولین بار متوجه شده بود این نفرتی که گاهی در چشم‌های نیلا می‌بیند، فقط متوجه خودش نیست.
وارثان گناه
پارت #چهل_یکم
نیلا نگاه آرمان را روی خودش حس کرد.
اما بی‌تفاوت از کنارش رد شد.
قدم‌هایش را تند کرد و زودتر از او وارد اتاق شد.
در را پشت سرش نبست.
شالش را از روی سرش برداشت و روی مبل انداخت.
نفس عمیقی کشید.
هنوز تصویر همایون از ذهنش پاک نشده بود.
چند ثانیه بعد، آرمان وارد اتاق شد.
در را بست.
کلیدهای ماشینش را روی دراور گذاشت و نگاه کوتاهی به نیلا انداخت.
دخترک پشتش به او بود و با انگشت‌هایش بی‌هدف لبه شالش را مچاله می‌کرد.
آرمان کتش را درآورد.
ـ چیزی شده؟
نیلا بدون اینکه برگردد، گفت:
ـ نه.
ـ مطمئنی؟
ـ آره.
آرمان چند قدم جلو آمد.
ـ از سر شام حالت عوض شد.
ـ فکر کردی.
ـ نه، دیدم.
نیلا این بار برگشت.
ـ انقدر دقیق منو زیر نظر داری؟
آرمان خیلی عادی جواب داد:
ـ وقتی حال زنی که کنارمه یهویی عوض میشه، طبیعیه بفهمم.
نیلا برای لحظه‌ای سکوت کرد.
این جمله را انتظار نداشت.
اما سریع خودش را جمع کرد.
ـ فقط یکم سردرد گرفتم.
آرمان چند ثانیه نگاهش کرد.
انگار جوابش را باور نکرده باشد.
ـ اگه چیزی اذیتت می‌کنه، لازم نیست همه‌چیزو تنهایی نگه داری.
نیلا نگاهش را از او گرفت.
با خودش گفت:
«اگه می‌دونستی دلیل این حال من... پدرتـه، این حرفو نمی‌زدی.»
اما فقط گفت:
ـ چیز مهمی نیست.
وارثان گناه
پارت #چهل_دوم
آرمان نگاهش را برای چند ثانیه روی نیلا نگه داشت.
بعد بدون اینکه چیزی بگوید، به سمت سرویس بهداشتی داخل اتاق رفت.
چند لحظه بعد، صدای باز شدن دوش به گوش رسید.
نیلا نفس آرامی کشید.