اشتراکیفاطمه محمودی

---

عصر همان روز، وقتی صدای کامیون جلوی کارگاه پیچید، همه بیرون رفتند.

دو دستگاه جدید.

اولین قدم ماهرخ برای روزهای تازه.

اما هیچ‌کس نمی‌دانست پشت همین تغییر کوچک، تصمیم‌های بزرگ‌تری در راه است.

بهای یک نام

پارت #چهل_یک

عماد

صدای در اتاق کار آقاجون بلند شد.

- بیا داخل.

عماد وارد شد.

پیرمرد پشت میز نشسته بود و چند برگه جلویش قرار داشت.

با ورود عماد، نگاهش را از کاغذها برداشت.

- بالاخره اومدی.

عماد نزدیک‌تر رفت.

- گفتن خواستید من رو ببینید.

آقاجون با دست به صندلی اشاره کرد.

- بشین.

چند لحظه سکوت بینشان افتاد.

بعد پیرمرد پرسید:

- درباره اون برند چی فهمیدی؟

عماد پوشه‌ای را که در دست داشت روی میز گذاشت.

- هنوز اطلاعات کامل نیست، ولی چیزهایی که پیدا کردم جالبه.

آقاجون پوشه را باز نکرد.

- بگو.

- ماهرخ یک برند بزرگ تجاری نیست.

مکث کرد.

- یک کارگاه خانوادگیه.

پیرمرد آرام گوش می‌داد.

- سال‌هاست فعالیت می‌کنن. بیشتر فروششون از طریق محله خودشون بوده.

- پس چطور برنده شدن؟

عماد کمی به برگه‌ها نگاه کرد.

- به خاطر همون چیزی که ارائه دادن.

پیرمرد ابرو بالا برد.

- یعنی؟

- محصولاتی که برای مسابقه برده بودن، امتیاز بالایی گرفتن. داورها بیشتر از اسم برند، روی کیفیت تمرکز کرده بودن.

چند لحظه سکوت شد.

آقاجون به پشتی صندلی تکیه داد.

- عجیبه.

-چی عجیبه؟

-اینکه خودت هم داری میگی کیفیت ما اومده پایین .

عماد سر تکان داد.

- بله.

- توی این سال‌ها خیلی‌ها با اسم جلو رفتن.

نگاهش روی پوشه افتاد.

- این‌ها با چی جلو رفتن؟

عماد جواب داد:

-نمیدونم .

پیرمرد لبخند خیلی کوتاهی زد.

- صاحبش

عماد ورق بعدی را نگاه کرد.

- ارغوانِ صابری...

اسم را آرام گفت.

- مدیر فعلی ماهرخ.

آقاجون چند لحظه چیزی نگفت.

بعد پوشه را بست.

- خوب...

عماد منتظر ماند.

- بیشتر بررسی کن.

- درباره برند؟

پیرمرد نگاهش کرد.

- درباره همه چیز.

مکث کرد.

- می‌خوام بدونم چطور یک مجموعه کوچک تونسته کاری کنه که ما و خیلی‌های دیگه ندیدیم.

عماد سر تکان داد.

- انجام می‌دم.

وقتی از اتاق بیرون رفت، آقاجون دوباره به صفحه تلویزیون خاموش نگاه کرد.

اسم ماهرخ هنوز در ذهنش مانده بود.

حالا دیگر نمی‌شد نادیده‌اش گرفت.

بهای یک نام

پارت #چهل_دو

- عماد.

صدای آقاجون پشت سرم آمد.

دست روی دستگیره در گذاشته بودم که برگشتم.

- بله؟

نگاهش هنوز همان‌قدر جدی بود که همیشه بود.

- این کار رو مثل بقیه کارهات انجام نده.

ابرویم کمی بالا رفت.

- منظورتون؟

چند ثانیه سکوت کرد.

- این یکی فقط با عدد و گزارش جلو نمی‌ره.