از طریق در پشتی،درست مقابل اتاق نشیمن بیرون می آمدم.
ه‌یچ گاه خیالش را نمی کرد کلید درِ پشتی اش را دزدیده باشم...درست در ه‌مان زمان که مرا خر فرض کرده و چون خواهری مهربان به من محبت می کرد!
همه جا را گشتم...در اتاق نشیمن هم نبود...
ریز بینانه به اشپز خانه رفته و چاقوی آشپزی اش را درون دستانم گرفتم...لبخندی زده و
آن را درون شلوار جین آبی ام مخفی کردم.
صدایش می آمد...داشت آواز می خواند...کاملا شاد بود ...معشوقه اش مرده بود ...بچه ی خواهرش را کشته بود ...و خواهرش؟...ام خب...آمده بود!
با کمی کنکاش دریافتم که حمام است...
لبخندی در پشت نقاب زده و با صدای درِ پشتی به سرعت پناه گرفتم...
درست است ط‌بق نقشه بود اما احتیاط شرط عقل است!
اما خب،همه چیز تحت کنترل است...تیام بود...با حضور افتخاری آرزوجان!
او نیز مانند من دستکش پوشیده و شالی به دور صورتش پیچیده بود ...
شال هایم،بیشتر از من به تیام و چشمانش می آمدند!
و آن ترکیب پارچه مشکی با آن چشمان کشیده ی یخی...چه صبر ها که به پایان نمی برد...
با علامت او به سرعت به سمت بشکه ی بنزین درون دستانش حجوم آورده و درش را گشودم...
بوی تند بنزین از پشت شال به مشامم رسید...
هووم...بویش را دوست دارم!
با تایید تیام کارم را شروع کردم...
آرزوی بی هوش را همانگونه که در نقشه امان ذکر شده بود خوابانده و وسایل مربوطه را اطرافش چیدیم...
صدای نکره ی دینا ه‌نوز هم از حمام می آمد و من قطره آخر بنزین را دقیقا کنار دری که پشت آن خواهر عزیزم بود، خالی کردم!
با سر خوشی به سمت تیام رفتم و سر تکان دادم...
ناگهان با صدای جیغ تیز دینا جفتمان،به سرعت سرمان را به سمت حمام چرخاندیم...
خدایا...!چقدر تغیر کرده بود...موهایش را دوباره رنگ کرده و زیبا تر از قبل شده بود...
نگاهش میان ما می چرخید...
می دانم شناخته است،مگر می تواند صورت خودش را نشناسد؟
تیام زود تر از من به خود آمد و به سمتش حجوم برد...
نگاهش کردم...به چشمان ترسیده و آن چسب بر روی لبهایش...تلاش هایش برای جیغ زدن سر انجامی نداشت...
بی چاره!
به آرزوی بی هوش نگاهی انداختم...
مرا زجر داده بود، آنقدر زجر داده بود که لیاقت مرگ را داشته باشد!
این هم بی چاره است...
بی چاره!
خیالم از بابت آن کودکان راحت بود...نبود مادر بهتر از حضور ه‌مچین مادری برایشان است...آنها عمه ای داشتند که این مار
افعی اجازه ی ه‌یچ دیداری از جانب آن هارا نمی داد...ولی حال دیگر...راحت بودند!
فندک را درون دستانم
چرخاندم،با خیال جمع شدن از خروج تیام و دنا از خانه، تلفن دینا را برداشته وفندک را یک دور دیگر میان انگشتانم چرخاندم...