هوای گرم اما آزاد را به راحتی به درون ریه هایم کشیدم
و با خیالی راحت به اقامتگاه جدیدم پا نهادم
خانه ی ویلایی قدیمی را دور زده و درِ پارکینگ نیمه بازش را کاملا باز کردم
بعد از رصد کردن تمامی پارکینگ لبخندی رضایت بخش بر لبانم جا خوش کرد...
در پارکینگ را از داخل قفل کردم و وسایل قدیمی خاک گرفته را با پایم مقداری به عقب راندم
جعبه ی ابزار قدیمی را با دو دست به سختی بلند کرده و از بر آمدگی مربعی شکل مشکی فاصله دادم
بعد از خالی کردن تمامی وسایل اطراف آن
با لبخند به آن مربع نگاه کردم
دست به کمر زده و بلند خندیدم
به سرعت پیچ گوشتی را از میان وسایل درون جعبه ابزار بیرون کشیده و میان برآمدگی برده و آن را جدا کردم...
در چوبیِ قدیمی، که به دلیل آلودگی و مواد های بسیاری که به آن خورده بود به رنگ مشکی تغیر رنگ داده را کنار گذاشتم و به خانه ی جدیدم نگاه کردم...
نفس زنان پله تخته ای را از کناره ی دیوار برداشته و به آرامی جا گذاری کردم
با مناسب بودن پله به ارتفاع زیر زمین، بلند خندیدم
درست است، کارم بدون برنامه ریزی خاصی بوده و هیچ شانس نرمالی نداشتم...اما من توانستم!
****
صبح، با صدای ترسناک دستگاه تهویه ی هوا از خواب پریدم...
کلافه بر روی تخت میله ای ارتشی مانند نشستم و دستی درون موهایم کشیدم...
دیشب از خستگی تقریبا بی هوش شده بودم و تنها کار مفیدم بستن در زیر زمین بود و بس!
کلافه ،بدون توجه به صدای قیژ قیژ تخت
به سمت کمد آهنی رفته و درونش را نگاهی اجمالی انداختم
جز یک کیسه خواب و یک جفت پوتین ارتشی چیزی دیگر پیدا نمی شد
خانه ی فعلی ام،از آن خانه های اضطراری بود که برخی دانشمندان و افراد خرافاتی برای فرود شهاب سنگ های احتمالی می ساختند
و این راهم، دایی خدا بیامرز مادرم،که فردی بود بسیار اهل فیلم!
از آنها که از هر چهار فیلم پنج عدد دیده بود به دست آورده بودم...
آن بخت برگشته آن قدر غرق در فیلم های تخیلی اش شده بود که خانه اش را این گونه ساخت.
از اینکه چه دعواهایی به خاطر بر باد دادن پول هایش بر سرش آوار شد نیز،بگذریم!
هر چه که بود،حلالش باشد،جایی به سود من شد...
فاتحه ای برای روح بخت برگشته اش خواندم و شالم را از روی زمین برداشته و پوتین خاک گرفته را جایگزین کفش زهوار در رفته ام کردم
گوشی به جیب از خانه ام خارج و قدم زنان به سوی شهر رفتم