آرام خندید
_باشه پس...تو راست میگی...
سری تکان داده و گیج نگاهش کردم...
راست می گفتم،من یک بار عاشق شده بودم...عاشق مردی احمق!
و خب...کشتمش...
دیگر عشقی در کار نیست.
_بیا بریم درباره نقشه حرف بزنیم...
سری تکان دادم و هر دو به همراه حیوان مخصوص خودمان اتاق را ترک کردیم...
رو به روی هم بر روی مبل نشستیم.او ریز بین و بادقت مرا زیر نظر گرفته بود...
طاقت نداشتم.کاش می توانستم بفهمم چه چیزی در ذهنش می گذرد...
_از وقتی فهمیدم قاتلی...خب...می دونستم...یعنی مطمعن بودم که دلیلت قانع کننده هست ولی می ترسیدم...از اینکه حسم اشتباه باشه و دلیلت منطقی نباشه می ترسیدم!اما...اما حسم درست بود...
منتظر نگاهش کردم...
_م..من کمکت می کنم...و ...و خب...ام...من..من...ازت خوشم میاد!
با ابروهای بالا رفته خیره نگاهش کردم...ادامه داد:
_از همون روز...کنار دریا...برام جالب بودی...هر چی گذشت ...هر بار که سر راهم قرار می گرفتی بیشتر جذبت می شدم...بیشتر بهت حس پیدا می کردم...به خودم اومدم دیدم وای!...من نگرانت می شم...من بدون خبر ازت روانی می شم!...دیدم...دیدم دیگه کار از کار گذشته...پس...پس حتی اگه دلیلت منطقی هم نبود حاضر بودم هر کاری برات بکنم!...نمی خواستم...اصلاً نمی خواستم حسم و بهت بگم
نگاهم کرد...برق اشکِ به همراه عشق را درون چشمانش می دیدم...اما،باور نداشتم!
_اما ترسیدم از دستت بدم!
نفسی تازه کرد و ادامه داد:
_چه خواهرت...چه مادرت...چه هر کسی...هر کی باهات بد کرده رو خودم می کشم!...مثل همون مرد...تو فقط لب تر کن...
لب های خشکیده ام را از هم باز کردم...صدایم را از درون سینه ام پیدا نمی کردم...لب هایم تکان می خورد اما ...حرفی به میان نمی آمد.
_لازم نیست الان راجب علاقم حرف بزنیم خب؟...م...من فقط می خواستم بگم!
چند بار پلک زدم...تنها راه حلم برای هر اتقاق احتمالی پلک زدن بود...
_نقشه ای داری؟
سری تکان دادم...
خدایا...صدایم کو؟
بالاخره صدایم از ته حنجره ام خودش را نشان داد...هر دو دقیق نشسته و تک به تک نقشه ام را ...مو به مو برایش تعریف کردم...
جدی به من زل زده و به لب هایم خیره شده بود ...
کاش می توانستم بگویم نگاهم نکن،لعنت بر چشمانت...
چشمانت یخ است و آتش درونم را فروکش می کند...نگاهم نکن!
در میان سخنانم...هر بار که چشمانم به چشمانش می خورد و رد نگاهش را دنبال می کردم...هول شده کلمات را اشتباه تلفظ کرده و خنده ای بر روی لب جفتمان می آوردم...هول شده بودم...ذهنم به هم ریخته بود و قدرت کنکاش نداشت...
نقشه ام را به همراه نوشته های درون دفترچه ام نشانش دادم در جریان تمامی اتفاقات گذاشته و نقشه ای نو به همراه او کشیدم...
و تا چند روز آینده...آخرین قتل نیز انجام می گرفت...