متعجب نگاهش می کردم...حالت هایش برایم از درک خارج نبود اما...اما...اما نمی دانم...
نفسی تازه کرد و به سمت مبل ها رفت...
_برو پیش پنبه و پشمک بعدش بیا فکرامونو بزاریم روهم و نقشه بکشیم...
سری تکان دادم لحظه ای با به یاد آوردن نامه ها در جایم خشک شدم...
_راستی...نامه ها...
_کنار قبر خاکشون کردم
سری تکان دادم و
گیج بدون هیچ حرفی وارد اتاق شدم...
برای همین آن دخترک به خوابم آمده بود؟
صدای سگ کوچک مرا از بهت بیرون آورد و خیره به خود ساخت...رنگش قهوه ای و پشم هایش آنقدر حجیم بودند که حس نرمی را می توانستی از هر فاصله ای در او بیابی...
پنبه بر روی سرش نشسته بود و با حرکاتی تلاش می کرد اورا از خود دور کند!
با ابروهای بالا رفته،دست به سینه به در تکیه داده و به منظره ی جلویم خیره شدم...
پنبه،با سمجی جایش را محکم کرده و میان پشم های پشمک نشسته بود...حقا که نامش برازنده اش بود...
پشمک،چند لگد در هوا پراند و زوزه ای دردناک سر داد...
پنبه سرش را به سمت پشمک خم کرده و با کنجکاوی نگاهش کرد...کمی بعد نوکش را درون چشم های پشمک فرو برده و جیغ زد!
حاضر نبود از قلمرویش پای‌ین بیاید...پشمک زوزه کشان خود را به در و دیوار می کوبید و لگد می پراند و پنبه با خونسردی تمام به او نوک می زد!
متعجب به سرعت خودم را به پشمک رسانده و با یک حرکت پنبه را از روی سرش برداشتم...
پنبه مقداری به من نگاه کرد...هنوز ماجرا را خوب درک نکرده بود...اول به من و بعد به پشمک و قلمرواش نگاه کرد...
جیغ های پنبه و پشمک در هم عجین شده و خانه را بر روی سرشان گذاشته بودن!
_چه خبره!
تیام متعجب به پنبه ی کج شده در درون دستان من و به پشمک پیروز شده نگاه کرد...
آرام خندیدم...
_پنبه خانم با پشمک جان مثل اینکه دشمنیِ دیرینه دارن...
آرام خندید و به سمت پشمک آمد...او را در آغوش گرفت و سرش را ناز کرد...
من،خیره او و حرکاتش را زیر نظر گرفته بودم...
دستانش رد زخم داشتند...احتمالا زمانی که بیل در دست گرفته و گور می کند دستش زخمی شده بود...
انگشتانش کشیده و صاف بودند...سرش را به سمت پشمک خم کرده و به آرامی او را ناز می کرد...و چه زیبا ناز می کرد...
عادی است که دلم می خواهد به جای پشمک باشم؟
_نگاه کردن کیف میده نه؟
چشمانم را از دستانش گرفته و به آن دو گوی آبی یخی معطوف کردم...باز هم مردمکش را به من دوخته بود...
_نه!