← شبح وار

قسمت 55

رایگانزهرا دهداری

_چیزی گم کردی؟

با صدای ناگهانی اش از جا پریده و با تعجب به سر و روی آشفته ی تیام نگاه کردم...

دستم را بر روی قلبم گذاشتم و آرام نفس کشیدم...چرا این شکلی شده بود؟

_خ...خوبی؟

یک بار پلک زد و لبخندی بر روی لبان خسته اش نشاند...

_خوبم عزیزم...دنبال چی می گردی؟

شانه ای بالا انداختم و چشمانم را به دور خانه چرخاندم

_دنبال پنبه!نیست...

تک خنده ای کرد و گفت:

_چیزی نیست که! احتمالا رفته پیش پشمک

پشمک؟

نامش آشنا بود...اما که بود؟

با دیدن صورت گیجم لبخندی بی جان بر روی لبانش نشاند و گفت:

_سگم!...یادت نمیاد؟ روز اول...

با به یاد آوردن سگ پشمالوی کنار ساحل...آن روز و چاقو وشروع تمام ماجراها... متقابل لبخندی بی جان بر روی لبانم نشاندم.

_تو اتاقه؟...

سری تکان داد. اما چیزی نگفت...به من زل زده بود...گیج...با درد...

هیچ نگفتم و تنها سر تکان دادم و به سمت اتاق رفتم...

_دنا!

صدایش می لرزید...غم و درد داشت...احتمالا می خواست که بروم.

پنبه ام را بردارم و بروم...

به سمتش چرخیدم...جوشیدن اشک را درون چشمانم حس می کردم...

دستانش را مشت کرده بود و چشمان سرخش مقابل با چشمان من بود

_باهم می کُشیم...هر...

نفسی عمیق کشید و ادامه داد...

_هر کس...تورو اذیت کرده رو می کشیم...با هم!

مبهوت در جای ماندم...دستم بر روی دستگیره ی در اتاقش خشک شد و افتاد...

مردمکش می لرزید...دستانش مشت بود ...چشمانش...چشمانش...خدایا...چشمانش!

درست شنیدم؟...او...او...می ماند!

_چ...چطور؟

نزدیک تر آمد و به تک به تک اجزای صورتم نگاهی گذرا انداخت...با دقت...با صبر و حوصله ...با لبخندی که در برابر چشمانش تضاد بزرگی به وجود آورده بود ...

_به توچه؟...کمکت می کنم همدست...

دستش را بالا آورد و منتظر نگاهم کرد...

دو دل...من نیز دستش را گرفتم و محکم فشردم...

_ن...نمی دونم چی بگم...

واقعا نمی دانستم...می خواست به من در کشتن خواهرم کمک کند...

درست است؟

_اگه فقط...فقط همون یه نفره وقول بدی دیگه هیچکس هیچ بلایی سرش نیاد...البته

دست به سینه سرش را به سمتم خم کرد...چشمانم را گرد کرده و قدمی به عقب برداشتم...کمرم به در برخورد کرد و صدای چوب های در با کمرم یکی شدند...

_هر کی اذیتت کرده رو می کشم...ولی بقیه آدما نه!خب؟

هول شده به سرعت سرم را به چپ و راست تکان دادم...

_ن...نه به خدا...فقط دینا

سری تکان داد و لبخندی بر لبانش نشاند...در همان حالت...اول به چشمانم زل زد...لبخندش عمق گرفت...بعد به تار تار ریخته شده ی موهایم بر روی پیشانی ام نگاه کرد...و بعد لب هایم...اخم هایش در هم فرو رفت و به سرعت عقب کشید...

باز هم قطرات عرق بود که از سر و گردنش جاری شده بود...