با دستان لرزانم...عکس را درون جعبه گذشته و نامه ی شماره یک را باز کردم...
_(من، به چشمانم اعتماد دارم...اگر اینجا ام،یعنی پایان راهم است...
نمی دانم می توانم یا نه!...اما خودم را از قفسِ ساخته ی پدرم نجات خواهم داد...
_________
امروز مردی به اینجا آمد...با پدر بسیار صمیمانه حرف می زد...مادر،طبق معمول مرا مخفی نمود...
ناراحت؟نیستم!...هرگز!...من بیمارم...پدرم گفته است!
و تا زمانی که خوب شوم اینجا می مانم...بعدش...آزادم...خوب شده ام...به خانه ام می روم...
ام این مرد،پدرم را عصبانی می کرد!
نمی دانم چرا...
خب...راستش می دانم،مرد می گفت باید از اینجا برویم...پدر می گفت اینجا تنها چاره امان است...
سر و صدا شدید است...صدای زد و خورد می آید...نمی دانم...اما کسی جیغ می زند.
س.د)
بی مکث...نامه را تا زده و درون پاکت گذاشتم...بعد از مقداری جست و جو...نامه ی شماره (۲) را یافتم و باز کردم...
_(مادرم،می گوید نباید در کار پدر دخالت کنم...
می گوید کار پدر...هر چه که است،به ما چه؟
من باید بر روی سلامتم کار کنم...
دیگر نباید حالم بد شود و باعث جلب توجه دیگران بر خودم شوم...
اما دیگر خوب شده ام!...چرا اجازه ی خروج ندارم؟
می ترسم،از دیوانه شدن در این خانه...تک و تنها می ترسم... کاش می توانستم به گذشته بر گردم...کاش می توانستم از دست خانواده ام فرار کنم...
س.د)
_(این نامه...جزو آخرین نامه های زندگی من است...نمی دانم موفق به فرار می شوم یا نه؟
یک ماه است که مادرم رفته و دیگر باز نگشته است...
هر بار که از پدر می پرسم، او کجاست؟
می گوید باز می گردد!
اما می ترسم... از آخرین باری که صدایش را شنیدم می ترسم...تنها جیغش را به خاطر می آورم...درست مانند آن مرد به ظاهر دوست پدر...
س.د)
_(مادر باز گشت!
تنش زخمی،و تب دار است!لحنش بغض دارد...صدایش می لرزد...
پدر اما ،استوار است...
حالم خوب نیست،چیزی پیدا کرده ام...پشت دیوار های اتاقِ چسبیده به آشپز خانه...دری مخفی است...در آن...پشت آن در مخوف...
چیزی وجود داشت که هیچ گاه خیالش را نمی کردم.تن تکه تکه شده ای را دیدم...غرق در خون...زلالی خونش چون چشمه همه جا را فرا گرفته بود.
گمان می برم،همان مردی است که با پدر گرم گرفته بود!...
یعنی،این کار پدرم است؟...
س.د)
_(پدر اتاقم را برای یافتن نامه ها زیر و رو کرد...
اگر این را می خوانی...نامه ای دیگر در بالای همان کمد قرار دارد...نمی خواهم امروز بروم،اما به ناچار...برای گمراه کردن پدر آن را نوشتم!...امید وارم او را پیدا کند.
س.د)
خسته از خواندن نامه های پیاپی به دیوار تکیه داده و به سمت چپم نگاهی انداختم...بیست و یک نامه خوانده بودم...و در سمت راستم تنها یک نامه مانده بود،آخرین نامه!...