تیام نیز تیکه ی کلامم را گرفته و عصبی پلک هایش را بر هم زد...
_ ببین مشتریمون آدم درستی نیست خب؟مشخصه از رو لج این خونه رو نمیدی،اصلا بیا ببین... ما این خونه رو می خریم!...پول میدیم... فقط اوکی بده...لطفا!
دهن باز کردم حرفی بزنم که اجازه نداد و خودش ادامه داد:
_ببین اصلا ما به درک خب؟... این آدم بفهمه تو نمی زاری معاملش اوکی بشه میاد یه بلایی سر خودت هم میاره به خدا!
کسی که قدرت چنین کاری را داشت، این خانه را برای چه می خواست؟
_ مگه نمیگی طرفو ندیدی؟ از کجا می دونی خطرناکه؟
علی با شنیدن حرف هایم،عصبی پا تند کرده و از خانه خارج شد ...
تیام،صبورانه علی را با نگاهش بدرقه کرد و بعد با لحنی آرام تر از کل مکالماتمان گفت:
_چون همون اول، ما سر یه موضوعی مشکل داشتیم و نمی خواستیم کاری قبول کنیم ...وقتی آدماش اومدن و پیشنهاد دادن ما مخالفت کردیم...هفته بعدش علی و آش و لاش کنار پارک نزدیک خونشون پیدا کردیم...
با ابرو های بالا رفته بعد از هر جمله زنگ خطر بلندتری در ذهنم به صدا در می آمد...
ممکن است کسی حضور مرا در اینجا حدس زده باشد؟
یعنی گیر انداختن من ،اینگونه می ارزد؟
اگر مرا پیدا کرده بودند نیازی به خرید خانه نداشتند! نظریه رد می شود ...
کسی، این خانه را به یک دلیل نا مشخص حائز اهمیت می داند...
و آن فرد، آن قدرت را دارد که هر بلایی بخواهد سر کسی بیاورد...
این خانه را برای چه می خواهد؟
_من این خونه رو نمی فروشم!
با حرص خندید و کلافه ولی آرام مشتی بر دیوار کوبید...
_بله بله...مرغتون یه پا داره!
اخم کرده، دست به سینه تنها نگاهش کردم...
_ولی اینو بدون دنا خانوم! دفعه بعد که افرادش بیان سراغمون نمی زارم نوک انگشتشونم به منو افرادم بخوره... مستقیم می فرستمش سراغ تو!
عصبی خندید و سری تکون داد
_منتظر باش...
و بدون آنکه اجازه ی کوچک ترین حرفی از جانب من بدهد از خانه بیرون زد...
هنگ کرده، با ذهنی آشفته تنها به رو به رویم زل زدم...
ذهنم،به من هشدار اتفاقی که می توانست به ضرر ام باشد را می داد...
و در این بین همان ذهن، تماما قفل کرده بود...
لحظه ای بعد صدای ماشین آمد...با نیم نگاهی به پنجره رفتن تیام را نگاه کردم...
متفکر...به حیاط خانه زل زدم،این خانه چه داشت؟
موهایم را با دست جمع کرده و کلافه سرم را ماساژ دادم...
کمی بعد...تمامی حال را ریز به ریز گشته و اتاق هارا زیر و رو کردم...
محظ احتیاط، و همچنین بر حسب دیوانگی دایی عزیزمان کف اتاق ها نشسته و سرامیک های لق را در آوردم...