← شبح وار

قسمت 26

رایگانزهرا دهداری

_آهاا بالاخرهه!

یک تار ابرویم را بالا انداخته و به تیام پریشان نگاه کردم...

به سمت دوست و همکارِ عزیزش رفت وبه نشانه ی دلگرمی مشتی بر شانه اش کوبید...

او نیز مانند دوستش به دیوار تکیه داد و حق به جانب یک پایش را به دیوار زد...

_میشه بگی اینجا چه خبره؟

با اخم هایی در هم به او و کفشش که دیوار را کثیف می کرد نگاه کردم

_اول اینکه پاتو از رو دیوار خونم بردار!... دوم اینکه من باید اینوبگم یا تو؟...تو گوشت نمیره؟ میخوای شکایت کنم ازت؟

لحن تندم باعث فروکش کردن حس حق به جانبی اش شد...پایش ناخداگاه بر روی زمین فرود آمد.

_بیا منطقی فکر کنیم خب؟...تو واقعا این خونه به دردت نمی خوره! پولو نصف می کنیم، ما مشتری های خودمونو داریم! ما تعمیرش می کنیم و می فروشیم پولشم نصف نصف،چطوره؟

چشمانم را با عصبانیت بسته ونوک انگشتانم را بر روی شقیقه هایم کشیدم...

_اینجا خونه ی منه، نمی خوامم بفروشمش! اگه قرار باشه یه روز بفروشم هم به یه بنگاه معتبر می سپارم اوکی؟

علی که تا اینجای کار ساکت ایستاده و تنها گوش می داد. به سرعت خود را میان مکالمه انداخت...

_اقا ما خیلی هم معتبریم به خدا!...چرا باور نمی کنی تو؟

تیام دستش را به عنوان آرام باش به سمت علی گرفت و به من نزدیک شد ...

_ببین من نمیگم کارمون قانونیه اوکی؟ ولی مطمعن باش پول خوبی توشه!بعدم هیچ کی این طرفا خونشو نمی خواد...پا فشاریِ تو یکی رو نمیتونم درک کنم...

من نیز بر روی پا ایستاده و مقابلش سینه ستبر کردم...

_اگه همه خونه های این اطراف رو کسی نمی خواد خب برین یه خونه ی دیگه رو تعمیر کنین چیکار به خونه ی من دارین؟

خنده ای از روی حرص بر روی لبانش نشاند و بشکنی زد...

_دِ درد منم همینه دیگه! مشتریمون فقط همین خونه رو می خواد! مجبورم اوکی؟

شاخک هایم فعال شده و متفکر به چشمانش زل زدم...

مشتری اش تنها همین خانه را می خواهد!

تنها همین خانه!

در حالی که موقعیت جغرافی این خانه با بقیه خانه ها فرق مفیدی نداشت

و همه اشان یک نوع بودند و هیچ کدام معماری خاصی نداشتند!

_مشتریت کیه؟

از لحن مشکوکم تعجب کرده و با ابروهای گره خورده سرش را کج کرد ،

شانه ای بالا انداخت و گفت:

_نمی دونم...قبل معامله با مشتریا ملاقات نمی کنیم.

سرم را کج کرده و با حالتی تمسخر آمیز جفتشان را سر تا پا نگاه کردم...

برای کار با شرافتشان قانون هم گذاشته بودند!

_چه قانون مندانه!

علی نچی کرد و کلافه دستی میان موهایش کشید...