← شبح وار

قسمت 21

رایگانزهرا دهداری

_گفتم که! خیلی وقته باهم در ارتباط نیستیم!

لبخندی مردد زد و با چشمانی ریز بینانه سر تا پایم را از نظر گذراند...

من نیز متقابلا لبخندی زدم

_خب،سارا کیِ میاد دقیقا؟

او دوباره نگاهی به کودکانش انداخت،گویا نگران چیزی بود...

من نیز،به تقلید از او به کودکان،نگاهی انداختم...کنجکاو و نگران نگاهشان میان ما می چرخید

برادر،خواهرش را در آغوش گرفته و آرنجش را مقداری از تنش فاصله داده بود تا خون بر روی تنش چکه نکند...

_آم...خب من دقیق خبر ندارم،ولی فکر کنم سه شنب...

بدون توجه به ادامه ی حرف های بی سر و ته آن عفریته،تکه پارچه ای سفید و تمیز از جیبم بیرون آوردم و کنار دخترک زانو زدم...

دختر،مقداری از برادرش فاصله گرفت و کنجکاو به من و محتوای درون دستم نگاهی انداخت،نگران بود!

نگران حرف های مادرش؟

یا شاید هم نگران کتک هایی جدید...

لبخندی به چشمان نگرانش زدم...

با دستانم آرنج کوچکش را نوازش کردم...

زن،به شکل عجیبی ساکت شده بود.

پارچه را به آرامی بر روی خون دلمه شده ی آرنجش گذاشتم.

باری دیگر به چشمان زیبایش نگاه کردم،چشمانی گرد و قهوه ای داشت،درست مانند پنبه ام...

به او و برادرش لبخندی گرم و مهربان زده و از جای برخواستم...

دستی بر روی موهای خاکی اش کشیدم،

خاک و سنگ های بر جای مانده را کنار زده و بوسه ای بر روی مو های خوش بو و نرمش زدم...

بوسه ای دیگر نیز بر روی مو های پسرک کنجکاو روانه کردم...

_خانوم اگه مهربون بازیتون تموم شده می شه برین رد کارتون و منو بچه هامو به حال خودمون ول کنید لطفا؟!

خب،عفریته بالاخره زبان بازکرد

خونسرد به سمتش بازگشتم و نگاهش کردم...

لبخندی زده و دستم را به سمتش دراز کردم:

_حتما،لطفا سارا برگشت بهم خبر بدین...

یک تار ابرویش را بالا انداخت و دست خشک و سردش را میان دستانم قرار داد...

_باشه پس،شمارتونو لطف کنین...

شماره ی خاموش قدیمی ام را برایش سیو کرده و بعد از اطمینان از زخم دخترک،از دید آنها خارج شده و به جای قبل خود باز گشتم.

زن،شکاک اطراف را دید زد و مقداری بعد به سرعت دست دو فرزندش را گرفته و به خانه برد...

پوزخندی زده و دست به سینه به درِ خانه ی بسته ی خواهرم خیره شدم...

در تمام طول مکالمه ام با زن و در تمام این مدت انتظارم،هنوز بازنگشته بود...

اما یک نکته مثبت از مکالمه ام کسب کردم...مسافرت رفتن همسایه ی دیوار به دیوار خواهرِ عزیزم!

لبخندی زده و دفترچه ام با به همراه خودنویس بیرون آوردم

همه ی اطلاعاتی که کسب کرده را تک به تک نوشته و محظ احتیاط اسامی همسایگانی که شنیده بودم را نیز اضافه کردم...