_حالا جلوی من وایمیستی و از اون دفاع می کنی؟؟... تو فکر کردی کی هستی پدر سگ؟
_..غل...غلط کردم مامان
دختر،گریان و بی جان،در حالی که از آرنج هایش خون چکه می کرد دراز به دراز افتاده و به سقف آبیِ نیلگون خدا خیره شده بود...
هیچ نمی گفت،هنگ کرده و بی حرکت تنها و تنها قطرات اشک وَ خونش بر روی سنگ چکه می کردند...
ناخون هایم بر روی کف دستم خراش ایجاد می کرد،اما درد دستان من کجا و درد دستان او کجا؟
او چگونه مادریست؟
فرزندش را به خاک و خون می کشد تا به چه برساند؟
تا چه را آموزش بدهد؟
او چگونه آموزگاریست؟
پسر،در حال التماس به مادرش برای دست برداشتن از کار شومش بود.
اما زن،چون افسونگری پلید به قدم هایی تند تر از من به سوی دخترک گام برداشت...
قدم هایم به دویدن تبدیل شده و به سرعت خودم را سینه به سینه ی زن قرار دادم.
زن،متعجب و آشفته به چشمان به خون نشسته ام نگاه کرد...
_کاری داشتین؟
ابروهایم به سرعت بالا پریدند...
دختر را از گوشه ی چشم می دیدم،متعجب از حضور منِ غریب از جای برخواسته و کنار بردارش ایستاده بود.
پیراهن اناریِ دختر به خاک سفید نشسته و رنگش را زشت و کثیف کرده بود...
_با شمام ها!کاری داشتین؟؟
با خونسردی پلک زده و دفتر چه ام را درون کوله ام قرار دادم...
_نه راستش با خواهرم کار داشتم،نمی دونین کیِ میاد؟
زن اخم هایش را بیش از پیش در هم برد و متعجب از حالت دفاعی اش خارج شد...
_خواهر؟خواهرتون کیه؟
با اشاره ای به در همسایه ی دیوار به دیوار خواهرم،گفتم:
_ام..خب من خیلی وقته که باهاش در ارتباط نیستم...می خواستم سوپرایزش کنم بعد الان هر چی در می زنم کسی در و برام باز نمی کنه!
نم نمک لبخندی بی جان بر لبان کریح اش جان گرفت...
_آهاا تو سانازی؟خواهر سارا؟
سری با ذوق تکان داده و به او خیره نگاه کردم...
_خب اونا دیروز رفتن مسافرت که!نچ عزیزم...شانست بده،اشکال نداره حالا هفته بعد بر می گردن...اصلا می خوای شمارشو بدم بهت؟
متفکر نگاهی به فرزندانش انداخت و دوباره به من نگاه کرد
_قرار نبود اینقدر زود از آمریکا برگردی که! چیشد؟سارا همه چیو به من می گفت!
جوابی داده بودم که در آن مانده بودم،
هیچ اطلاعاتی از همسایه های فعلی خواهرم نداشتم...سارایی نمی شناختم که سانازی بشناسم...این زن را نیز نمی شناختم،در اصل چهره اش آشنا بود اما...
مقداری به ذهن خسته ام فشار آوردم
به اندازه ی کافی برای کشیدن نقشه هایم از او کار کشیده بودم...دیگر رمقی برای کنکاش نداشتم...
لکنت وار گفتم: