هر روز زندگی امان به گلایه کردن از رفتارهای آن یکی قل به برادر بزرگ تر گذرانده می شد،تا وقتی که او رفت!
او رفت،و مادر افسرده شد...
او رفت و دینا دیوانه شد...
او رفت و من بیچاره شدم...
او رفت،پدر هم بعد از او رفت...
عاقبت خانه امان،با رفتن دانیال از بهشت به قعر جهنم رسید...
آهی کشیده و با خودنویسم خط های فرضی ای درون دفترچه کشیدم...
با اعصابی متشنج،تمامی صفحه ی سفید دفترچه را به سیاهی رساندم،
_ببین...ببین نسیم اومد!برو دیگه مزاحممون نشو...
_دلم می خواد بازی کنم به تو چه آخه؟
_مااامااان...
کاغذ زیر دستم،از فشار زیاد چندین تکه شده و در جلوی پایم افتاده بود...
نفس عمیقی کشیده و به کودکان نگاه کردم
_مامان و چرا صدا می زنی؟اینقدر نق نقو نباش دیگه اهَ!
دخترک دستش را به کمر زد و سرش را بالا گرفت
کودکی دیگر با اختلاف قدیِ کمی کنارشان قرار گرفت و بحثشان رفته رفته به اوج رسید
_می شه انقدر ادای داداش بزرگارو در نیاری؟ اصلا چرا تو همه بازی ها دخالت می کنی؟
پسرک سینه اش را سپر کرده و خود را مقابل خواهر اخمویش قرار داد:
_خوشم میاد! می خوای چیکار کنی؟
دخترک نسیم نام،مظلوم دست قلِ دختر را گرفته و به عقب می کشید،
اما اعصاب کودک بیش از توانش متشنج شده و با سرعت به سمت برادرش حجوم برد...
در این بین،زنی با سرعت خود را میان کودکان انداخته و سیلیِ محکمی روانه ی صورت صاف و روشن دخترک کرد...
_مگه من نگفتم حق ندارین دعوا کنین؟ ها؟ ستاره؟ من گفتم یا نگفتم؟؟
پسر نیز ترسان، خود را عقب کشیده و نگران به خواهر گریانش نگاهی انداخت...
_ب...بخدا م..مامان تق.صیر من..نب...
_خفه شو!حرف نزن ! احمقا...کسی نباید توی کوچه دعوا کنه فهمیدین؟
نسیم آرام آرام از محیط خانواده ی عصبی دور شده و خود را نا پدید ساخت.
دختر گریان ،همچنان با بغض به مادرش نگاه می کرد و چشمانش چون چشمه ای جوشان...یک به یک قطراتش سرازیر می شد...
چند قدم از مادرش فاصله گرفت...
_با توعم ستاره! می شنوی چی میگم؟؟
_م...مامان اذیتش نکن!
زن،سرش را به سمت پسر چرخاند و با عصبانیتی غیر قابل وصف نگاهش کرد...
_تو چی میگی؟قدر نشناس دارم از تو دفاع می کنم!
پسر نیز مانند قلش،بغض کرده لب برچید و زمزمه وار گفت:
_نمی خوام... اذیتش نکن
زن،پوزخندی زد و مچ دست پسر را گرفت و به سمت دخترک هول داد
پسر،با ضرب به خواهرش اصابط کرد و دخترک با کمر بر روی سنگ ریزه های خیابان افتاد...
دستانم نا خداگاه مشت شده و قدمی به سمتشان برداشتم...