از اینکه این همه خودش را تحویل میگرفت، خندهام گرفت:
– باز جای شکرش باقیه برای خودت گوسفند قربونی نکردی!
– روحیهم لطیفه! اونو دلم نمیاد!
بعد سینی را کمی جلوتر آورد:
– بجز اون مورد، یه دلیل دیگه هم داشت. خواستم بابت چاییهای خوش عطر و طعمت تشکر کنم.
هنوز دودل بودم که ناهار را قبول کنم یا نه. اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که شاید رد کردنش نوعی بیاحترامی باشد. بالاخره قرار بود از این به بعد همسایه باشیم. دست جلو برده و سینی را گرفتم:
– ممنون!
سری تکان داد و به طرف واحدش رفت:
–نوش جان، حوری جان!
Sepideh Alizadeh: #پارت_۹
سری به تاسف بابت "حوری جان" گفتنش تکان دادم که ندید. در را بستم و با نزدیک کردن سینی به صورتم، بوی جوجه کباب زیر بینیام پیچید و لبخندی به لبم آورد.
بعد از کلی درس خواندن یک ناهار خوشمزه دقیقا همان چیزی بود که میخواستم.
دو سه روزی از آن جمعهی پرماجرا و آمدن همسایهی بینامم گذشته بود. عصر دوشنبه خسته و کوفته از دانشگاه برگشتم و وارد خانه شدم. با کلافگی مقنعه را از سرم بیرون کشیدم و روی نزدیکترین مبل فرود آمدم.
همین که خم شدم تا از روی میز کنترل را بردارم، صدای زنگ در را شنیدم. مقنعه را از روی دسته مبل کناری برداشتم و بدون اینکه کامل سرم کنم روی موهایم انداختم و با سستی به طرف در رفتم.
باز کردن در همانا و مواجه شدن با دو چشم شیطان و بازیگوش همان! از جمعه ندیده بودمش و حالا باز با یک ژست جذاب دیگر، مقابلش ظاهر شده بودم!
– جودی ابوت مقنعه به سر ندیده بودیم که دیدیم!
برای پیشگیری از متلکهای بعدیاش، ابروهایم را درهم کشیدم و کمی به تندی گفتم:
- پس بفرما برو توی چت جی پی تی و ازش بخواه جودی ابوت رو در اشکال مختلف بهت نشون بده!
بعد خواستم در را برویش ببندم که سریع دستش را جلو آورد و با خنده گفت:
– ای بابا شوخی کردم!
حرفی نزدم که دستش را عقب برد و مودبانه لب زد:
– ریخت و قیافهت میگه از دانشگاه میای! خسته نباشی همساده
لبم رنگی از لبخند گرفت:
– سلامت باشی، کاری داشتی؟
با انگشت کمی چانهاش را خاراند و زیر زیرکی نگاهم کرد:
– کار سخت و طاقت فرسایی نیست، یدونه از اون چاییهای مشتیت میخوام. توی همون ماگی که دفعهی قبل برام آوردی!
Sepideh Alizadeh: #پارت_۱۰
چپ چپ نگاهش کردم:
– احیانا نباید دیگه تا الان چایساز و وسایلت رو باز کرده باشی؟!
سری به تایید تکان داد که دوباره پرسیدم: