دست جاوید به دور تن کوچک پسرش محکم شد و بوسه‌ای دوباره روی سرش کاشت و با دقت به سخنان خانم معلم گوش داد:
-ررفتم جلو و درگیر شدم و طاها هم فرار کرد... صدای آقای جهانبخش و کربلایی رو که شنیدن فرار کردن. ماشین‌شون یه سمند دودی بود... پلاکش رو کامل ندیدم، اما همون چند رقمی که یادم بود رو نوشتم.
ثابت نگاه بی‌قرارش را به پسرش داد که حالا چسبیده به مادر، معلمش را تماشا می‌کرد. دستش را به سمتش دراز کرد و نامش را آرام بر زبان آورد. پسر خود را به پدرش رساند و میان حصار امن دستان پدر پنهان شد. جاوید اما به آرامی و زمزمه‌وار با پسرش گفتگو می‌کرد. درد دیگر غیرقابل تحمل شده بود و هر لحظه ضعف بیش‌تری بر وجود آسو غالب می‌شد. به سختی سعی داشت تا خود را محکم نشان دهد. جهانبخش که متوجه وضعیت بود گفت:
- اگه اجازه بدید توی یه فرصت بهتر راجع به این موضوع بیش‌تر صحبت می‌کنیم. باید خانم کاویان رو برسونم بیمارستان.
نگاه‌ها به سمت آسو کشیده شد و فرناز که تازه بر خود مسلط شده بود پرسید:
- شما خوبید خانم کاویان؟ رنگ به روتون نمونده!
آسو به سختی لبخند کجی بر چهره آورد و رو به بهزاد گفت:
- نیازی به همراهی شما نیست آقای جهانبخش.󠆂 حالا که خیالم از بابت پسرا راحت شده، اگه امر دیگه‌ای نیست خودم میرم.
خواست روی صندلی جا‌به‌جا شود که از درد پلک‌ها را به هم فشرد. فرناز جلو آمد و کنارش نشست:
- ای وای، لابد شکسته!
جاوید معترض از جا برخاست.
- چرا با اورژانس تماس نگرفتید آقا؟ این خانم تمام مدت با این وضعیت و درد دست این‌جا نشسته!
بهزاد با شرمندگی نگاه از آسو گرفت و پاسخ داد:
- خودشون نذاشتن جناب راستین. بچه‌ها ترسیده بودن و خانم کاویان نمی‌خواستن قبل از رسیدن شما تنهاشون بذارن.
نگاه‌ها رنگ قدردانی گرفت و زن جوان معذب از وضع پیش‌آمده گفت:
- مشکلی نیست.
فرناز دست سالم آسو را گرفت و گفت:
- بیا عزیزم، ما خودمون می‌رسونیمت بیمارستان. در هر حال این دست باید با آتل بسته بشه تا بدتر نشده.
همسرش حرف او را تأیید کرد و با تشکر از آقای مدیر، گفت که فردا همراه با همکارانش برای صحبت و تحقیقات بیش‌تر برمی‌گردد. جاوید نیز همراه با فرزندش خداحافظی کرد و زودتر از بقیه خارج شدند. آسو اما در تلاشی بی‌ثمر برای منصرف کردن فرناز بود.
دقایقی بعد به کمک او در ماشین آن‌ها نشست و نگاهش به پدران شاگردانش بود که کمی دورتر با هم پچ‌پچ می‌کردند. ثابت با نگاهی کوتاه به سمت ماشین و اطمینان از سوار شدن خانواده‌اش و خانم معلم رو به سمت جاوید چرخاند.