-به‌نٰام‌خالقِ‌اوٖ🌿
"نه‌تومی‌مانی،نه‌اندوه...
ونه،هیچ‌یک‌ازمردم‌این‌آبادی...
به‌حباب‌نگران‌لب‌یک‌رود،قـسـم...
وبه‌کوتاهی‌آن‌لحظه‌شـٰادی‌که‌گذشت؛
غـصـه‌هم،خواهدرفت!"
───• · · · ⌞🪴⌝ · · · •───
رمان:رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق
ژانر:عاشقانه-مذهبی-اجتمائی-رازآلود
خالق‌اثر:ریحانه‌بابائی«مـٰاهلـی»
───• · · · ⌞🪴⌝ · · · •───
خلاصه:
حسنازندباف، دختری از تبار غم و تنهایی!
کسی که سال‌ها پیش، حلاوت شیرینی عشقِ نوشکفته‌اش، بر کامش زهر شد.
دیداری ناگهانی و قلبی که به یغما برده می‌شود!
گذشته‌ای با ظاهر تاریک و تعفن‌آمیز و باطنی با رازی که مهر خاموشی بر آن زده شده...🔥
───• · · · ⌞🪴⌝ · · · •───
کپیحراماستوپیگردالهیوقانونیدارد❌
🦋🕯🦋🕯🦋
🕯🦋🕯🦋
🦋🕯🦋
🕯🦋
🦋
#رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق
#مـقـدمــه
در وادی عـشـق!
سال‌ها پیش عشقت را، یادت را،
به تنفر و فراموشی باختم...
نرم‌نرمک عشقی که در لابه‌لایِ پیچک‌های قلبم دفن کرده بودم را؛ زنده کردی....
حال چرا این‌گونه قسی‌القلب شدی؟
حالایی که من، مجنونِ معروف شهر شده‌ام!
لعنت بر منی که بی‌توجه به قول و قرارهای ذهنم؛
باز دل باختم و این‌بار...
اسیر بی‌رحمی و سردی‌ات شده‌ام!
اگر ماندنی نبودی، اگر عاشق نبودی...
پس چرا قلب ترک برداشته‌ی مرا؛ به تاراج بردی؟
لعنت بر تویی که، بود و نبودت هرکدام دردی جداست و زخمی عمیق...
چگونه تاب بیاورم حضور سرد و سنگینت را؟!
به‌قلم: #مـٰاهلـی
کپیحراماستوپیگردالهیوقانونیدارد‼️
🦋
🕯🦋
🦋🕯🦋
🕯🦋🕯🦋
🦋🕯🦋🕯🦋
🕯🦋🕯🦋
🦋🕯🦋
🕯🦋
🦋
#رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق
#پـٰارت1
«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ»
معنی: ای کسانی که ایمان آورده‌اید از صبر و نماز، کمک بگیرید زیرا خداوند با صابران است.
آیه: 153 | سوره: بقره
[فصل‌اول-دیدار]
"راوی"
صدای کلخ‌کلخ کشیده شدنِ کف کفش‌های کتونی‌اش بر روی زمین، دلخراش بود و سهمگین!
بی‌توجه به آلودگی صوتی که ایجاد می‌کرد؛ افتان‌و‌خیزان، قدم‌های بی‌حالش را به جلو می‌کشید.
لبانش، پوسته پوسته و سپید شده بودند.
صورت گندمگونش، حال به سپیدی برف شده بود؛ همان‌قدر بی‌روح و خسته!
سایه‌ای از غم، مردمک‌های رنگین چشمانش را به احاطه در آورده بود و غمِ سنگین قلبش را عیان می‌ساخت...
تصاویر، از هجوم قطرات سوزان اشک به چشمانش، موج برداشتند.
تند تند پلک برهم می‌زد تا مبادا قطره اشکی از چشمانش فرو ریزد.
شال پیچیده به دور گردنش، احساس خفگی را به او القا می‌کرد.
قفسه‌ی سینه‌اش تند تند بالا و پایین می‌شد و صدای خِس‌خِس ضعیفی، از میانِ شکاف لب‌های نیمه‌بازش به گوش می‌رسید.
کیف دستی کوچکش، برای شانه‌های ظریف و شکننده‌اش سنگینی می‌کرد و او، خسته از آماج حوادث اسف‌بار به جلو گام بر می‌داشت.
مقصد را نمی‌دانست؛ بی‌هدف قدم بر می‌داشت
و تهی بود.
ذهنش خالی بود از هر چیزی...
به‌قلم: #مـٰاهلـی
کپیحراماستوپیگردالهیوقانونیدارد‼️
🦋
🕯🦋
🦋🕯🦋
🕯🦋🕯🦋
🦋🕯🦋🕯🦋
🕯🦋🕯🦋
🦋🕯🦋
🕯🦋
🦋
#رهسپـارِ‌جـٰاده‌ی‌عِشـق
#پـٰارت2
نفس‌های کوتاه و سنگین می‌کشید و در عین سالم بودن؛ احساس ناتوانی و خستگی می‌کرد.