ـ حالا تو بگو چی کار میکنی؟
سعی کرد تمرکزش را بدست آورد و جواب داد:
ـ درس میخونم. دانشجوی سال آخرم. تو چی کار میکنی؟
شهرزاد لبهایش را بر هم فشرد و نومیدانه جواب داد:
ـ منم دانشجوام ولی متأسفانه دو سال مونده تا درسم تموم شه!
نگار که خندهاش گرفته بود، پرسید:
ـ چرا متأسفانه؟
شهرزاد ابروانش را نالان بالا برد و جواب داد:
ـ دوست ندارم درس بخونم. به زور بابام و سهنده که تا حالا درس خوندم وگرنه بعد از دیپلم از یه سالن زیبایی سردرمیآوردم.
نگار آرام پلک بر هم نهاد و به او دلگرمی داد:
ـ چشم رو هم بذاری تموم میشه. بعدش هر کاری دلت خواست کن.
شهرزاد خندهی شیرینی کرد و گفت:
ـ آره، مامان بزرگمم همینو میگه.
کمی که گذشت، شهرزاد با نگاهی به جمع گفت:
ـ بیا بریم اتاق من راحت حرف بزنیم.
و با خنده توی گوش او گفت:
ـ اینجا مکان مناسبی برای صحبتای دخترونه نیست...
نگار خندید و برخاست و همراه او طبقهی بالا رفت. با ورود به اتاق شهرزاد با دیدن عروسک آشنایی که روی تخت افتاده بود، ناباورانه سر چرخاند و پرسید:
ـ این همون عروسکه نیست بچه بودیم باهاش بازی میکردیم؟!
شهرزاد عروسک را از روی تخت برداشت. با محبت به سینه فشرد و جواب داد:
ـ چرا، خودشه!
نگار عروسک را از دست شهرزاد گرفت و خوب نگاهش کرد.
ـ چقدر من اینو دوست داشتم! همیشه سر اینکه بچهی کی باشه دعوا بود!
شهرزاد ابروانش را بالا برد و با علاقهی خاصی گفت:
ـ خیلی دوسش دارم! نمیتونم یه لحظهام از خودم دورش کنم. شبا بغلش میکنم باهاش میخوابم. خیلی کیف میده!
نگار با لبخندی محو زمزمه کرد:
ـ چقدر قشنگ! منم دلم خواست عروسک بغل بگیرم بخوابم!
شهرزاد با خنده گفت:
ـ البته نباید بذاری کسی با عروسک ببیندت وگرنه فکر میکنه هنوز تو عالم بچگیات موندی!
صدایی آشنا از پشت در نیمهباز به گوششان رسید:
ـ ببخشید! من میتونم بیام تو؟
نگار سرش را برگرداند و با دیدن سهند گفت:
ـ بله. بفرمایید...
سهند با ژست خاصی داخل آمد و به اولین چیزی که نگاهش افتاد عروسک قدیمی شهرزاد بود. با اشاره به عروسک و لحنی شگفتزده پرسید:
ـ این همون عروسکه نیست موهاشو کوتاه کرده بودی انداخته بودی زیر بارون میگفتی دیگه دوسش نداری؟
شهرزاد اخمکنان به طرف دیگری نگریست و جواب داد:
ـ نه خیر! اون نیست!
سهند با اطمینان سر فرود آورد و گفت:
ـ خودشه! اونطوری گفته بودی فکر کنیم دیگه با این عروسکه کاری نداری. آره؟
شهرزاد مستقیم توی چشمان سهند نگریست:
ـ به تو ربطی نداره سهند! برو بیرون!