ـ ببخشید، من اومده بودم دنبال شهرزاد جون اما مثل اینکه درو اشتباهی زدم.
نگاه مهرداد به آرامی از صورت او برداشته به در دوم دوخته شد:
ـ اتاق شهرزاد اون یکیه. البته الآن تو اتاقش نیست.
نگار تشکر آرامی کرد و نیمچرخی زد تا طبقهی پایین برگردد که صدای او را از پشت سر شنید:
ـ عذر می خوام خانم...
با مکثی کوتاه به طرف او چرخید و نگاهش بالا آمد. مهرداد با همان چهرهی جدی اما لحنی مؤدبانه گفت:
ـ چهرهتون برای من خیلی آشناست! ما قبلاً همدیگه رو جایی ندیدیم؟
نگار لبخند آشنایی بر لب نشاند که ذهن او را بیشتر بازی داد و جواب داد:
ـ اگه یه کمی فکر کنید یادتون میاد...
مهرداد یک ابرویش را بالا برد و فکر کرد او را کجا دیده اما هیچ چیز به ذهنش نمیرسید. نگار با ظاهری خونسرد اما قلبی پرتلاطم پلهها را پایین آمد. تازه روی مبل نشسته بود و هنوز در حال و هوای دیدار با مهرداد به سر میبرد که با شنیدن صدای دخترانهی آشنایی ذهنش منحرف شد و سرش بالا آمد. شهرزاد به جمعشان اضافه شده بود و با لبخندی شیرین به میهمانان سلام میکرد و خوشامد میگفت. همه به احترام او برخاستند. ستار با گشادهرویی گفت:
ـ به به شهرزاد خانم!
هما با مهربانی گفت:
ـ بیا اینجا ببینمت عزیزم!
شهرزاد به طرف هما آمد و با او روبوسی کرد بعد نگاهش را چرخاند و با دیدن نگار جیغ خفیفی کشید. نگار هم از دیدن او قلبش به شادی نشسته بود. شهرزاد دستانش را جلو برد و محکم او را بغل کرد.
ـ خودتی نگار؟! دوست جونِ خودمی؟!
نگار خندید و جواب داد:
ـ آره، خودمم. باورم نمیشه دختر! چقدر عوض شدی!
شهرزاد ناباورانه گفت:
ـ توام خیلی عوض شدی! تو خیابون میدیدمت نمیشناختمت!
هر دو با خنده کنار هم نشستند و دست هم را فشردند. شهرزاد هیجانزده گفت:
ـ نمیدونی چقدر از دیدنت خوشحالم! کل این مسافرت انقدر برام ارزش نداشت که دیدن تو!
نگار هم واقعاً خوشحال شده بود... از دیدن همهاشان! سهند، مهرداد و حالا هم شهرزاد!
ـ منم خیلی خوشحالم دوباره میبینمت. وقتی عمو رو کنار دریا دیدم فقط چهرهی تو جلوی چشمام میاومد که الآن چه شکلی شدی و چی کار میکنی.
شهرزاد با خنده به خودش اشاره کرد و جواب داد:
ـ این شکلی که میبینی شدم. هیچی هم نشدم.
نگار خندهی ملیحی کرد و در همان حال نگاهش به سهند افتاد که با حالتی خاص و معنیدار به او مینگریست!... خندههایش را جمع کرد و با خجالت به شهرزاد نگاه کرد که با لبخند از او میپرسید: