سر به سمتم چرخاند و با درماندگی نگاهم کرد
_می خواستم فرهنگ سازی کنم خیر سرم
پوزخند اولین واکنش غیر ارادی ام بود
_چقدرم جواب داده...
نگاهش به آنی تخس شد و سر به دو طرف تکان داد
_کیوان که خیلی استقبال کرد
لب هایم کش آمد و زبانم به طعنه چرخید
_ولی فکر کنم بعدش پشیمون شده... چون مراسمو پیچونده تا این افتضاح به بار اومده رو نبینه!
اخمی از سر دلخوری به رویم کرد و با پشت دست ضربه ای نرم تخت سینه ام زد
_جلسه داشت بابا... ناسلامتی رئیس نشریه است ها
به سمتش مایل شدم و با انگشت اشاره ضربه ای متقابل به قفسه ی سینه اش زدم
_به رئیس نشریه بگو وقتی قرار نیست جایی باشه بیخود مهمون دعوت نکنه...
چین به بینی انداخت
_لیاقت نداری که... تحویلت گرفته دیگه... مهمون وی آی پی حسابت کرده
در حالی که نگاه می گرفتم و صاف می نشستم جواب دادم
_همین اینجور جاها من رو وی آی پی حساب کنه... الان اگه بنا بود بره رستوران و هتل که...
صدای سخنران کلامم را برید و حواسم را جمع سن تزیین شده کرد.
_خوب با یکم هیجان چطورید
دوباره صدای جیغ و کف و سوت سرسام آور بلند شد. نگاهم روی سن چرخ زد. دختر ریزنقش را دید که حالا پشت میز تزیین شده جای گرفته بود. پوزخند دوباره کنج لبم سبز شد. چقدر همه چیز شبیه اتاق عقد بود. لب باز کردم تا متلکی تازه بار پیمان کنم اما...
_خوب حالا ببینیم میان این جمع مشتاقان و خیل شعر دوستان، کسی جسارت داره که وارد عرصه ی کارزار بشه و با سرکار خانوم راثی مشاعره ی جانانه انجام بده
در لحظه همهمه به پا شد.
_جونم به این شانس... بریم بالا ببینیم این لعبت چند مرده حلاجه
دلم بی هوا بهم خورد. دندان هایم روی هم چفت شد و خون در رگ هایم به قل قل افتاد. از گوشه ی چشم دیدم که تکانی به تنش داد و دست مشت شده اش را از ران پا جدا کرد. هیچ نفهمیدم چطور و با چه سرعتی تصمیم گرفتم. گره انگشتانم را باز کرده با هرچه توان دست بالا بردم.
تنه روی صندلی بالا کشیدم و تا جایی که می توانستم سرانگشتانم را کش دادم. به امید دیده شدن. به امید آنکه دست من پیش تر و بالاتر از دست مرد کناری اعلام حضور کند. برای خاطر اشکان... برای خاطر امانت اشکان!
#پست_۳
تصورم این بود که تمام اعضای صورتم بدل به یک چشم بزرگ شده و حرکات مرد جوان روی سن را مو به مو می پاید. لبه ی سن ایستاده بود و نگاهش را در جمعیت می چرخاند. چند باری سرش به این سو چرخید. ابتدا تا انتهای ردیف دوم را از نظر گذراند و هر بار نگاهش از من عبور کرد. سفت و سکندر روی موضع خود مانده بودم. دستم هنوز برافراشته بود و با مطمین ترین نگاه ممکن زل زده بودم به صورتش؛ تا مجابش کنم به انتخاب...دوره ی آخر، نگاهم که کرد اخمی هم ضمیمه کردم تا بداند با کسی شوخی ندارم.