← رستار

قسمت 2

اشتراکیم. آرا

حمیده شرمگین سر تکان می‌دهد، رستار کت به دست از اتاق بیرون می‌رود:

_ حداقل خودتون دیگه به‌ش دست نزنین، خانم صفایی، همسایه روبه‌رویی... آرایشگره... برید پیشش!

صدای حمیده را می‌شنود:

_ آخه... چیزه...

رستار به سمت حمیده می‌چرخد، اخم کرده:

_ بله؟

حمیده دستمال کاغذی نم‌خورده و ریش ریش شده را باز هم ریش می‌کند:

_ عمه جون می‌بینه!

رستار لحظاتی پلک می‌بندد، عصبی شده و حتی امکانش نیست آن حرف‌هایی را که دوست دارد بگوید را به حمیده بزند!

_ پنج دقیقه دیگه بیاین پایین، عمه‌ جون نیس که ببینه!

و خودش زودتر از خانه بیرون می‌رود.

دقیقا چهل دقیقه شده که منتظر حمیده در ماشین نشسته و هم‌زمان ایمیل‌ها، برنامه‌های پیش‌رو و پروژه‌های عمرانی ناتمام را بررسی می‌کند.

به چند پیام کاری پاسخ می‌دهد و فکر می‌کند برای جبران این دو روز مرخصی چه قدر باید به زمان کاری هفته‌ی جدید اضافه کند تا کارهای عقب‌افتاده‌اش تمام شوند.

در همین فکر‌هاست که در سمت شاگرد باز شده و بوی عطرِ خودش در ماشین می‌پیچد. همان طور که سر در گوشی گرفته، برنامه‌های باز را می‌بندد و می‌گوید:

_ عادت کردین با ادکلن‌های من دوش بگیرین؟

وقتی جوابی از حاضر جواب‌ترین عضو فامیل نمی‌گیرد، به سمتش نگاه می‌کند.

لبخندش را می‌خورد:

_ و همین طور عینک‌ آفتابی‌هام.

حمیده آهسته می‌گوید:

_ عمه کجاس؟

رستار ماشین را به راه می‌اندازد:

_ با تاکسی رفتن.

حمیده نفس آسوده‌ای کشیده و آرام عینک آفتابی را از چشمانش بر‌می‌دارد. رستار بی‌توجه به سکوت عجیبِ حمیده می‌راند، تا این که بعد از نیم ساعت رانندگی، پشت چراغ قرمز به سمت او می‌چرخد:

_ چرا انقد...

نگاه‌ش که به صورت حمیده می‌افتد، خودش خود به خود ساکت می‌شود. این حمیده که صورتش شبیه خانم‌های تازه عروس شده کجا، آن حمیده‌ی نامتقارن و خنده‌داری که دیده بود کجا! حمیده دوباره عینک آفتابی را برمی‌دارد و به چشم می‌زند:

_ چراغ داره سبز میشه!

رستار لبخند می‌زند و می‌راند:" فکر کنم داستان داریم امشب... تا کِی قراره عینک بزنین؟ "

حمیده کفش‌هایش را در آورده و روی صندلی زانو به بغل می‌نشیند:

_ اذیتم نکن دیگه!

رستار: من اذیت کردم؟

_ داری نیشخند می‌زنی بهم! بعد با تحقیر...

رستار حرف حمیده را می‌برد:

_ دیگه دارین تند می‌رین! تحقیر؟ کی و کجا و چه جوری؟

حمیده سر به زیر جواب می‌دهد:

_ اون طوری گفتم تا بفهمم نکنه یه وقت داری مسخره و...

رستار لا اله الاالله بلندی می‌گوید.

حمیده ادامه می‌دهد:" مامانم منو این طوری ببینه می‌کشتم... خودت که می‌دونی! "