و من گفته بودم: «اتفاقاً به نظر من مجید پسر با عرضهایه و میتونه زندگیش رو جمع و جور کنه.»
ـ چطوری زندگیشو جمع کنه وقتی هر چی مادرش بهش میگه گوش میکنه و میگه چشم.
ـ مگه بده احترام مادرشو داره؟ اتفاقاً پسرایی که احترام مادرشونو دارن احترام زنشونم دارن.
ـ احترام باید مال دو طرف باشه. این مجیدِ طفلک بدون مادرش نمیتونه آب بخوره. چه برسه به حرف زنش گوش کنه. یه موقع بهش فکر نکنیا!
ـ مامان!
ـ من دخترمو از خودش بهتر میشناسم! تو دو دیقه نمیتونی اون زنو تحمل کنی. اصلاً اون خوانواده با ما مشکل داره.
نمیدانم چقدر گذشته بود که آمد. همراهش کسی بود. دقت که کردم، متوجه شدم شکوه است. دلم نمیخواست به او سلام کنم. شکوه با ابهت زنانهاش چند ضربه به در زد و نگاه همه به سمت در چرخید. به طرف امین آمد و گفت:
ـ بالاخره کار خودتو کردی پسر؟!
لحنش آرام بود. امین بی روح نگاهش کرد. شکوه زیر لب گفت:
ـ امان از دست شما جوونا!
فصل 3
ازدواج امین و سوگل خیلی زود سر گرفت. شکوه برای حفظ آبرویش از مجید خواسته بود در هتلشان، کاری برای امین دست و پا کند و مجید هم این کار راکرده بود. همیشه وقتی امین در مورد مجید در خانهامان حرف میزد گوشهایم تیز میشد. بودند پسرهایی که به خاطر داشتن یک ویژگی کوچولو در ظاهرشان یا سطح علمیشان و چه میدانم تعلق داشتن به طبقات مرفه جامعه خیلی خودشان را بالا میدانستند و حتی گوشه چشمی به اطرافیانشان نمیانداختند اما مجید انگار از جنس آنها نبود. با اینکه همه چیز داشت اما هیچوقت غرور و تکبر و نخوت را نمیتوانستی در رفتارش ببینی. همیشه محبتش صادقانه بود و این را کاملاً میتوانستی از توی چشمانش بخوانی. امین میگفت مجید از نظر خصوصیات اخلاقی به پدرش شباهت دارد و این را سوگل به اوگفته اما برادر بزرگش که سالها پیش قهر کرده و رفته کاملاً به خود شکوه شباهت داشته و برای همین نتوانستند با هم کنار بیایند.
شکوه تمام خرید عروسی را خودش تقبل کرد و جهیزیه فوق العادهای هم برای دخترش آماده کرد. هزینه تالار و باغ و آرایشگاه و آتلیه هم با خودش بود. آنقدر از این خواری ناراحت بودم که دلم نمیخواست قدم به عروسی بگذارم. با دلی گرفته توی اتاقم نشسته بودم که مادرم داخل شد. در حالی که زانوانم را بغل زده بودم، پرسیدم:
ـ چرا باید امین انقدر خودش رو کوچیک کنه؟ چرا یه ذره عقل نداره مامان؟
ـ همه پسرای هم سن و سال امین این شکلی شدن. مردونگی از وجود خیلی از پسرا رفته.