- بابات اومد؟
روی موهایش را بوسه زدم و سر روی سرش گذاشتم. چه بوی خوبی می‌داد مادرم! بهشت و پردیس و فردوس او بود؛ نه من و خواهر و برادرم.
- آره اومد. مامان می‌دونی... بوی درخت سنجد می‌دی!
خندید و یک دستش را طرفی از صورتم گذاشت:
- حالا بوی خوب می‌ده یا بد؟
محکم‌تر در آغوشش گرفته و صدای سلام و احوال‌پرسی پردیس و فردوس با فتاح توی گوشم زنگ زد.
- بهترین عطرها رو ازش می‌گیرن.
دستم را کشید و مرا از خودش جدا کرد. روی تخت روبه‌رویش نشستم و او با چشمانی ریز شده نگاهم کرد و موشکافانه پرسید:
- یه چیزی بپرسم قول می‌دی راستشو بگی؟
سر به بله تکان داده و دست روی قلبم گذاشتم:
- قسم می‌خورم.
دستش را آرام روی سرم زد و با خنده گفت:
- دیوونه‌ی دلقک! بگو ببینم به خاطر پول می‌خوای با این پاشا وصلت کنی؟
چهره‌ام جدی شد و سر به نه تکان دادم. به خاطر پول نبود؛ فقط برای مادرم بود. برای زندگی راحت او، برای اینکه دماغ فتاح بسوزد و... . به خاطر پول نمی‌خواستم زن پاشا بشوم.
مادرم اخمی کرد و گفت:
- بگو به جون مامان به خاطر پول نیست.
بغضم را نگه داشتم و زمزمه کردم:
- به جان تو که عزیزترینمی به خاطر پول نیست.
فرار را بر قرار ترجیح دادم و بیرون رفتم. بدون اینکه به سلام فتاح توجهی نشان دهم، خودم را داخل اتاقم انداختم. چرا مردی که یک زن دیگر و ثروت هنگفت او را به زن و بچه‌هایش ترجیح داد، باید در مراسم خواستگاری دخترش باشد و اجازه‌ی ازدواجش را بدهد؟ او اگر بلد بود درست تصمیم بگیرد، برای خود و زندگی‌اش می‌گرفت. به تراس رفتم و از روی نرده‌ها خم شدم. اشک‌ها از چشمانم سر خوردند و پایین تراس توی حیاط افتادند. نفس عمیق می‌کشیدم تا آرام شوم. اما دلم لحظه‌ای قرار نمی‌گرفت. اضطراب داشتم و از آینده می‌ترسیدم، از پاشا و شناختی که رویش نداشتم وحشت به دلم افتاده بود. اما هرچه دلهره داشتم باید تحمل می‌کردم، چون دیگر تصمیمم را گرفته بودم. نگاهی به تراس اتاق یارا انداختم و آب‌بینی‌ام را بالا کشیدم. گلویم را صاف کرده و صدایش زدم:
- یارا؟ یارا میای اینجا؟
خم شدم و چند تقه به در تراسش زدم. بعد از چند لحظه آمد و با لبخندی کمرنگ گفت:
- تو اینجایی؟! مگه قرار نیست خواستگار بیاد؟
نگاه از او دزدیده و سربه‌زیر گفتم:
- می‌شه یلدا رو صدا کنی بیاد؟
در آن لحظه به یک همجنس احتیاج داشتم تا حرف‌های دخترانه‌ام را بشنود. یک دم جنسیت مهم شد و من یلدا را خواستم.