- صبر کن چند دقیقه. اول مسیح و پاشا رو صدا کن اینجا یه چیزی بگم بعد برو.
کاری که گفت را انجام دادم و خودم سرپا ایستادم و به حرف‌هایش گوش سپردم.
- مراسم عقدتون با هم برگزار می‌شه. زمانش هم وقتی مشخص می‌شه که خواستگاری از بهشته صورت بگیره.
مسیح معترض شد:
- مامانی ما قبلاً قرار عقد رو گذاشتیم.
آفرین خانم اخم با غلظتی حواله‌ی مسیح کرد و با حالتی جدی گفت:
- من به زحمت با ازدواج تو و این دختر موافقت کردم. کاری نکن پشیمون بشم.
مسیح دهان باز کرد که چیزی بگوید، اما گیسو دستش را گرفت و مانع شد. آفرین خانم با چشم‌غره‌ای به آن دو، افزود:
- بعد از ازدواجتون، دست هر کدوم از شما دو تا یه کارخونه می‌دم برای اینکه ببینم چند مرده حلاجین. هر کدومتون که تونست کارخونه‌ای که توی دستشه رو خوب اداره کنه، کل ثروت به اون می‌رسه. اگر هم جفتتون خوب از پس کارتون بربیاین، ثروت بینتون تقسیم می‌شه.
مسیح دوباره اعتراض کرد:
- قرار بر این نبود آخه مامانی. شما گفتین اگر هرکی که...
آفرین‌خانم با توپ پر بین حرفش رفت و پاسخ داد:
- این که قرار بر چی هستش رو من تعیین می‌کنم. خودمم ممکنه نقضش کنم، ممکنه نکنم. لازم نیست تو بهت یادآوری کنی که قبلاً چی گفتم.
نگاهی به سمت من کش داد و زمزمه کرد:
- این دختر مثل جوونی‌های خودمه. وقتی قراره پای اون به خونواده‌ی ما باز بشه، همه چیز تغییر می‌کنه.
مثل اینکه دست‌های یخ‌زده‌ام را جلوی آتش شومینه گرفته باشم، به یکباره گرمای لذت‌بخشی احاطه‌ام کرد. انگشت اشاره‌اش را بلند کرد و تکان داد تا سرم را نزدیکش ببرم. گوشم را چفت دهانش کردم و او نجوا کرد:
- حرف‌هام در مورد عیسی و اتفاقاتی که افتاد، دروغ محض بود تا تو رو محک بزنم. لازم نیست کسی از صحبت‌هامون با خبر بشه.
سرم را کمی عقب کشیده و تکان دادم:
- چشم آفرین خانم.
لبخند زد و گفت:
- برو به سلامت دختر جون.
عقب کشیدم که آفرین‌خانم به پاشا دستور داد مرا تا محل کارم برساند.
ذهنم مدام حول محور حرف‌های آفرین‌خانم می‌چرخید. نفهمیدم بالاخره عیسی آمده بود پی مسیح یا نه. اصلاً دلیل رفتنش واقعاً بالا آوردن بدهی بود؟! به هر حال گفتنش مثل رو کردن حکم تیرم بود. بین راه پاشا پرسید:
- مامانیم با تو و گیسو چیکار داشت؟ چی در گوشت گفت؟
رویم را سمت شیشه‌ی کنارم چرخانده و آن را پایین دادم:
- لازم بود به تو هم می‌گفت.
آرام خندید و زمزمه کرد:
- عاشق همین گه‌اخلاقیاتم!
سمتش چرخیده و چشم باریک کردم: