← حبس بهشت

قسمت 86

رایگانبهاره غفرانی

لبخندی دندان‌نما زد و چشمکی حواله‌ام کرد. جان به جانش هم می‌کردند، بی‌ادب و گستاخ بود.

سری به تأسف تکان دادم و عاقبت قاشقی از آن سوپ خوش آب و رنگ را داخل دهانم بردم؛ مزه‌اش حیرت‌انگیز بود. شنیده بودم رستورانش، گران‌ترین و بهترین غذاها را دارد، اما باورم نمی‌شد. حالا از مزه‌ی سوپش فهمیدم که راست می‌گفتند. بعد از صرف پیش‌غذا، غذای اصلی را آوردند و من و پاشا مشغول شدیم. همان حین که تکه‌ای از ماهیچه را داخل قاشق پر از باقالی‌پلوی خود گذاشت، گفت:

- عقد و عروسی رو با هم می‌گیریم. بعد هم ماه‌عسل می‌ریم ایتالیا... ونیز. مدارکت آماده است؟

برای خودش می‌برید و می‌دوخت. البته مهم هم نبود؛ در هر صورت مخالفتی نداشتم و خنثی بودم.

- نه که هر دو هفته یه بار می‌رم سفر خارجی، واسه همین همه‌ی مدارکم حاضره.

خندید و گفت:

- مشکلی نیست، خودم همه رو واسه‌ات ردیف می‌کنم. لازم نیست تو کاری بکنی.

- بالاخره به قول معروف آقازاده‌ای دیگه. بابات باید به یه دردی بخوره یا نه؟

خیره نگاهم کرد و باغیظ چشم از من گرفت. از نو قاشقش را پر کرد و گفت:

- الاناست که دیگه مسیح و گیسو و مامان‌بزرگم بیان اینجا تا مامانی گیسو رو ببینه و نظرشو بگه و صحبت کنن. منم تو رو نشونش می‌دم.

تک‌خنده‌ای کرد و قاشق را نزدیک دهانش برد:

- قیافه‌ی مسیح وقتی تو رو با من ببینه دیدنیه.

دهانش را از غذا پر کرد و رو به من لبخند زد. آب دهانم را بلعیدم و با چشمان گرد شده نگاهش کرد. قلبم داشت در دهانم می‌زد:

- چی می‌گی واسه خودت؟ من هنوز راجع به تو به خانواده‌ام نگفتم.

چشم‌غره‌ای رفتم و برپا زدم و مقنعه‌ام را که دور گردنم انداخته بودم، بالا کشیدم. یک بند کوله‌‌ام را روی دوشم انداختم و سمت در خروجی راه افتادم. صدای قدم‌های تند و سریعش را شنیدم و بعد خودش را دیدم که سد راهم شده بود.

- جایی نمی‌ری. می‌مونی اینجا بعد خودم می‌رسونمت.

از وقتی به او گرفته بودم که پاسخم مثبت است، دیگر سؤال نمی‌پرسید و نظرم را نمی‌خواست؛ همه جملاتش خبری محض بود!

توی صورتش نگاه کردم و از میان دندان‌های قفل یکدیگرم پرغیظ پچ زدم:

- گفتم هنوز به خونواده‌ام چیزی نگفتم و اینجا هم نمی‌‌مونم. اون روی سگ منو بالا نیار لطفاً.

یک لنگه‌ی ابرویش بالا پرید و فکش منقبض شد. پشت‌چشمی نازک کرده و او را دور زدم و از در ورودی تالار پذیرایی طبقه‌ی دوم خارج شدم. راهم را سمت آسانسور کج کردم و دکمه را زدم. پاشا کنارم آمد و دستانش را داخل جیب‌های شلوارش فرو برد.