با لحن شیطنت‌آمیزی جوابم را داد:
- مگه نگفتم شعر گفتن کار منه؟ بسه دیگه، دوستیم با هم؛ ها؟
نگاهش کردم و تلخند زدم.
- حتی اگر به حرفت گوش ندم و با پاشا ازدواج کنم؟
نگاهم کرد، ابروهایش را بالا انداخت و نفسش را پرصدا به بیرون فوت کرد:
- در اون صورت هم اگر جناب همسرتون بذارن با من دوست بمونی، چرا که نه؟
- تو واقعاً آدم با فرهنگ و با شعوری هستی یارا.
مدتی به سکوت گذشت و او به یکباره پرسید:
- تصمیمت قطعیه؟ واقعاً می‌خوای زن پاشا بشی؟ زندگی بدون عشق و علاقه هیچ جذابیتی نداره‌ها بهشته.
پوزخندی صدادار زدم و به روبرویم خیره شدم.
- زندگی با عشق و علاقه دیگه نصیب من نمی‌شه. لااقل اگر قراره بدون عشق ازدواج کنم، زن کسی بشم که پس‌فردا گشنگی هم نیاد رو بدبختی‌های دیگه‌ام. پاشا دوستم داره... دست کم از طرف اون، عشق و علاقه هست.
دنده را عوض کرد و مسیر را دور زد:
- پس حرفای پاشا در مورد مادربزرگه راست بود!
نگاهی به خیابان اطرافمان انداختم و رو به او کردم:
- داریم کجا می‌ریم؟
دنده را عوض کرد و از آینه‌ی جلو نگاهی به ماشین‌های پشت سرمان انداخت:
- می‌ریم خونه دیگه.
لب برچیده و با دلخوری زمزمه کردم:
- پس بام چی؟
اخم‌هایش در هم رفت و قاطعانه گفت:
- بام‌مام نداریم. تو کارت با صداته و نباید جیغ و داد کنی. همون یه بار هم زیادی بود.
آنچنان زیپ دهانم را کشید که دیگر صدایم در نیامد.
***
با قاشق، سوپ‌‌جوی پیش رویم را زیرورو می‌کردم و با خواننده‌ی رستوران که داشت آهنگ محسن یگانه را فریاد می‌کشید، زیرلب می‌خواندم:
- «خودت می‌خوای بری خاطره شی اما دلت می‌سوزه/تظاهر می‌کنی عاشقمی این بازی هر روزه/نترس آدم دم رفتن همه‌اش دلشوره می‌گیره/دو روز بگذره این دلشوره‌ها از خاطرت می‌ره/بهت قول می‌دم سخت نیست لااقل برای تو/راحت باش دورم از تو و دنیای تو...»
- فردا خوبه؟
با صدای پاشا سر بلند کردم و نگاه ماتم‌زده‌ام وصل چشمان پرشور و شوقش شد. پرآه نفسم را از بند سینه آزاد کردم و شانه بالا انداختم:
- اول باید با مامانم صحبت کنم.
بالای ابروی کم‌رنگش را خاراند و ردیف دندان‌های لمینتی‌اش را به رخ کشید.
- باشه قندعسلم... صحبت کن، فقط امشب اوکیش کن که مامانم زنگ بزنه خونه‌تون برای خواستگاری. توجیهش کن اجازه بده فردا بیایم وگرنه عقب میفتیم از کارامون.
بی‌حال زمزمه کردم:
- باشه حلش می‌کنم.
تک‌خنده‌ای کرد و قاشقش را داخل ظرف سوپش انداخت. تکیه به صندلی‌اش داد و دست به سینه گفت:
- زندگی با من اونقدرام سخت نیست که اینجوری عزا گرفتی. مطمئن باش یه کاری می‌کنم حسابی بهت خوش بگذره.