- هدفم اومدن به اینجا نبود. شکم جان منو کشوند این سمت.
با هم وارد رستوران مکزیکی که بالاتر از جام‌جم بود شدیم و گارسون که آمد، مسیح مثل همیشه سفارش داد:
- سالاد بالزامیک، فاهیتای گوشت، ماءالشعیر لیمو؛ از هر کدوم دوتا.
گارسون داشت می‌رفت که افزود:
- بعد از غذا سرویس چایی و قلیون؛ بلوبری!
چشم باریک کرده و دست به سینه محو تماشایش شدم. خودش را با گوشی‌اش سرگرم کرده بود که حرصی گفتم:
- ببین می‌تونی با این قلیون از کار بی‌کارمون کنی!
زیرچشمی نگاهم کرد و موذیانه گفت:
- دوست نداری نکش.
لبم را کج‌وکوله کردم و چشم‌غره رفتم. خندید و دستی به موهای سشوار شده و قهوه‌ای رنگش کشید و گوشی‌اش را کنار گذاشت.
- آدری جان چند بار بهت گفتم واسه‌ام قیف نیا؟! قلیون می‌خوای بیخودی کلاس نذار دیگه.
گاه و بیگاه «آدری هپبورن» به ریشم می‌بست و می‌گفت که شبیه او هستم! روی میز خم شدم و یک دستم را زیر چانه زدم و خیره به او گفتم:
- بذار ببینم تو شبیه کی هستی!
با ابروهای بالا رفته مثل من روی میز چندک زد.
- تا گیسو دور و برمون نیست، خوب ببین که اگر بفهمه اینقدر خوشگل داری دیدم می‌زنی، گیس‌های جفتمونو می‌کنه.
با آمدن اسم گیسو، اشتهایم کور و چهره‌ام جمع شد. چشم‌غره‌ای نثار مسیح کردم و زیرلب گفتم:
- شبیه حضرت عزرائیلی!
بی‌توجه به اطرافمان و اینکه وسط یک رستوران شیک و ساکت بودیم، زیرخنده زد. لب گزیدم و چپ‌چپ نگاهش کردم. آرام شد و پرسید:
- مشکلت با گیسو چیه؟ اگر چیزی هست بهم بگو... کاری کرده؟ چیزی گفته؟
نفسی عمیق کشیدم و سعی کردم گوشه‌ی آن لب‌های لعنتی آویزان‌شده‌ام را به سمت بالا هدایت کنم.
- کی گفته با گیسو مشکل دارم؟! فقط اینکه تو اصرار کردی باهات بیام. حالا دیگه واسه من انقدر گیسوگیسو نکن.
دوباره زیر خنده زد. اصلاً اسم نحس گیسو که می‌آمد، نیشش تا بناگوش باز می‌شد. هردفعه که با او بیرون می‌رفتم، صحبت از گیسو بود. هربار من عذاب می‌کشیدم و او می‌خندید! عاقبت آن غذاهای مسخره را آوردند و من پراخم و بی‌حرف مشغول خوردن شدم. بعد از یک بیست دقیقه، زیرچشمی دیدم که او هم با اشتها غذایش را کوفت می‌کند. انگار یک چشم هم در پیشانی‌اش داشت که فوری متوجه نگاهم شد و گفت:
- حالا نمی‌خواد اینجوری مثل بخت‌النصر نگام کنی. تو روی یه چشمم جا داری و گیسو هم رو یه چشم دیگه‌ام. حسود نباش اینقدر آدری.
بد می‌شد اگر چنگال را روی دستش فشار می‌دادم تا ادب شود؟! یا مثلاً قید قلیان بلوبری را می‌زدم و می‌رفتم؟! بد می‌شد دیگر. باید حالش را طور دیگری می‌گرفتم. مثلاً خیلی خوشش می‌آمد با غیرتش بازی شود!