- یارا؟ میشه بیای حرف بزنیم؟
بعد از دقیقهای خمیازهکشان بیرون آمد و چشمان پفکردهاش را به من دوخت. با صدای خسته و بمش گفت:
- بهشته تو خواب نداری؟
خمیازهای طولانی کشید و من تازه یادم افتادم که هنوز هوا روشن نشده است. لب به دندان گرفتم و خجالتزده نگاهش کردم:
- به خدا حواسم به ساعت نبود. ببخشید.
روبرویم آن سمت نردهها نشست و پاهایش را بغل گرفت. با دو انگشت شست و سبابه پلکهایش را مالید و بعد نگاه خوابآلودش را به من دوخت:
- چی شده؟ میخوای نماز جماعت بخونی که بیدارم کردی؟
خندیدم و خیسی پای چشمم را گرفتم. سرش را نزدیکتر آورد و پراخم زل صورتم شد:
- گریه کردی؟
با این حرفش، دوباره زیر گریه زدم. با اینکه دوست نداشتم جنس مذکری اشکهایم را ببیند، ولی یارا با همهشان فرق داشت. با لحنی ناراحت گفت:
- گریه نکن دیگه. اینجوری که چیزی درست نمیشه.
چیزی نگفتم و صورتم را با دستانم پوشاندم. نچی کرد و افزود:
- بهشته... باید بری به مسیح بگی. نباید اینجوری خودخوری کنی. شاید اون فقط واسه پولی که مادربزرگش قولشو داده داره با گیسو ازدواج میکنه. چرا واسه دلت هیچ کاری نمیکنی؟
دستام را از روی صورتم برداشتم و آببینیام را بالا کشیدم. پوزخندی زدم و گفتم:
- به قول پاشا من جزو گزینههای روی میز مسیح هم نیستم. به هر دلیلی مسیح گیسو رو انتخاب کرده؛ نه منو.
دستی به صورتش کشید و با حالتی جدی زل صورت من شد:
- میخوای با پاشا ازدواج کنی؟!
شانه بالا انداختم و سر در گریبان فرو بردم:
- چارهی دیگهای هم دارم؟
برپا زد و با پرغیظ گفت:
- آخه من به تو چی بگم؟ میخوای از چاله در بیای بیفتی تو چاه که چی؟
هنوز پا داخل اتاقش نگذاشته بود که سمتم چرخید و انگشت سبابهاش را جلوی صورتم تکان داد:
- من دارم بهت میگم این مسیری که داری میشی اشتباهه. ولی گوشات بدهکار نیست.
نگاه بینوایم را زل صورتش کردم که به آنی چهرهاش مهربان شد. دستش افتاد و همراه با نفسی عمیق، چنگی به موهای فر و در همش زد:
- لااقل به این یه حرفم گوش کن. با مسیح حرف بزن ببین پاشا راست گفته یا نه. شاید اصلاً خالی بسته که تو رو به دست بیاره؛ هوم؟
سر تکان دادم و تبسمی به روی لب نشانده و گفتم:
- باشه، مرسی که تازگیا تبدیل به گوش مفت شدی.
آرام خندید و زمزمه کرد:
- دوستیم با هم.
به داخل رفت و من هم بلند شدم. پشتم را تکاندم و به اتاقم برگشتم و خودم را روی تخت انداختم. ساعت را روی نه صبح تنظیم کردم و خوابیدم.