با صدای بوق ماشینی که به موازات من در کنار پیاده‌رو حرکت می‌کرد، از جا پریده و نگاهش کردم. یارا بود و من او را به کل فراموش کرده بودم. شیشه را پایین داد و اخم‌آلود پرسید:
- کجا داری می‌ری؟ بپر بالا!
سوار ماشینش شدم و او کمی جلوتر پارک کرد و نیم‌تنه‌ی بالایی‌اش را سمتم چرخاند:
- خب؟ چی شد؟
گیج و منگ زل چشمان فندوقی‌اش شدم. سکوتم را که دید، کلافه شد و نفسش را پرصدا به بیرون فوت کرد.
- با توئم بهشت. چی شد اون تو؟
به یکباره صورتش سرخ شد و با حالتی عصبی پرسید:
- نکنه غلط اضافه کرده؟
پلک زدم و سر به چپ و راست جنباندم:
- نه بابا چی می‌گی؟ ولی یه چیزی ازم خواست که... نمی‌دونم، فکر نکنم بتونم نه بگم.
کنجکاوانه خیره‌ام شد و منتظر توضیحاتم ماند. چشم از او گرفتم و به انگشترهایم زل زدم. با بزرگترینشان بازی کردم و منومن‌کنان گفتم:
- راستش ازم خواست باهاش ازدواج کنم. من به خاطر چزوندن بابام و خنک شدن دل خودمم که شده، باید باهاش ازدواج کنم یارا، اما...
قلبم تند می‌تپید و دلهره داشتم. عصبی خندید و نگاهم را سمت خودش کشاند. پراخم خیره به چشمانم شد و تند و تیز تشر زد:
- حالت خوبه؟ ازدواج با اون چه ربطی به بابات داره؟ اصلاً می‌دونی که بابات باید به ازدواجت رضایت بده؟
سر به بله تکان دادم و نفسی عمیق کشیدم:
- می‌دونم. دست من آتو داره... هرکاری بخوام انجام می‌ده.
نگاهی عاقل اندر سفیه وصل چشمانم کرد و سر به تأسف تکان داد. آب دهانم را بلعیدم و لب تر کردم. باید به او می‌گفتم تا دلم سبک شود. پاشا نمی‌دانست پیشنهادش چقدر برای من وسوسه‌کننده است، اما خودم خوب می‌دانستم که می‌توانستم با یک حرکت پدرم را کیش و مات کنم.
- یه چیزی می‌گم باید قول بدی بین خودمون بمونه.
با همان اخم پررنگش، سرش را تکان داد و سکوت اختیار کرد. گلویی صاف کرده و همه‌ی حقیقت را راجع به پدرم و مهری و اتفاقات گذشته گفتم و افزودم:
- امشبم پاشا گفت مادربزرگ مشترک اون و مسیح، پنج‌شنبه نوه‌هاشو دور خودش جمع کرده و گفته هرکی زودتر ازدواج کنه دارایی‌شو می‌بخشه به اون. مسیح هم واسه همین داره به این زودی با گیسو ازدواج می‌کنه یارا. من باید زودتر جواب پاشا رو بدم. از یه طرف تصور زندگی با اون، حالمو بد می‌کنه، از یه طرف دیگه هم گفت اگر قبول نکنم به مسیح می‌گه که خاک‌بر‌سر اون شدم. دروغ چرا... خودمم حسابی وسوسه شدم. نه اینکه پول‌پرست باشما... نه. ولی به خاطر مامانم مجبورم که...