خندیدند و صدای موزیک را قطع کردند. بدون هیچ سازی شروع به خواندن کردم و دیدم که یارا و چند نفر دیگر فیلم گرفتند. ترانه‌ی شاد بر زبانم نچرخید؛ غمگین خواندم. کِی از آن تولد مسخره خلاص می‌شدم تا بتوانم یک دل سیر اشک بریزم؟ عمری در حال تظاهر کردن بودم و حتی حالا که از درون نابود شده بودم، داشتم ظاهرسازی می‌کردم. عادت کرده بودم. تلخ است نداشتش برایت عادی شود و زندگی بدون او را هر روز با خودت مرور کنی و دم نزنی. من عادت کرده بودم. عادت مرض است... که اگر نبود، زمین و زمان را به هم می‌ریختم. ای کاش که به هم می‌ریختم و اما اتفاقی که نباید نمی‌افتاد. باید همان روز آدم بده‌ی قصه می‌شدم. می‌شدم یک آنتاگونیست¹ بدذات و خبیث که مقابل مسیح و عشقش قرار گرفته است.
خواندنم تمام شد و مانتویم را چنگ زدم. همه دست زدند و من روی نگاه کردن به گیسو را نداشتم. آماده شدم و مسیح و گیسو جلو آمدند. مسیح گفت:
- عجب کادوی خفنی بود آدری. مرسی!
نیشخندی زدم و سر تکان دادم. شالم را روی سرم مرتب کردم که اخم‌هایش در هم رفت:
- کجا می‌ری؟
گلویم را صاف کردم و لبخندی ساختگی زدم:
- باید برم دیگه. با دوستام قرار دارم.
اخمش غلیظ شد و شانه بالا داد:
- هرطور میلته. خوشحال شدم اومدی.
با غیظ نگاه از من گرفت و خیره‌ی پردیس که داشت با گیسو حرف می‌زد شد.
یلدا و یارا و فردوس هم با هم مشغول صحبت بودند و حواسشان به من نبود. لازم نبود من کاری برای فردوس و یلدا بکنم. آنها خودشان راهشان را پیدا کرده بودند. بعد از کلی دروغ سر هم کردن و خداحافطی از جمع، خانه را ترک کردم و راه خیابان را پیش گرفتم. هنوز چند قدم بیشتر نرفته بودم که صدای بوق ماشینی از پشت سر، توجهم را جلب کرد.
سر چرخاندم و به ماشینی که چند مدل بالاتر اتومبیل آنچنانی مسیح بود چشم دوختم. به راننده نگاه کردم و پاشا را دیدم؛ عجب پسر سمجی بود! لب روی هم فشردم و او ماشین را به کنارم هدایت کرد و چند بار بوق زد. دست به کمر و حرصی تماشایش کردم که شیشه را پایین داد و خم شد و با آن لبخند مسخره و مضحکش مرا خطاب قرار داد:
- بپر بالا من می‌رسونمت.
از رو نرفتم و حالت قبلم را حفظ کردم. سری تکان داد و از ماشین بیرون جست. در را به هم کوبید و سمت من آمد و پوزخندزنان گفت:
- می‌دونستم بیشتر از یه ربع اون تو دووم نمیاری. بالاخره دیدن عشقت کنار یکی دیگه سخته. هرکی باشه فرار رو بر قرار ترجیح می‌ده. اون هم وقتی بدونی قراره با طرف ازدواج کنه.