- اومده؟
مسیح پوفی کشید و سر به بله تکان داد:
- ولی حواسم بهش هست. نمی‌ذارم دور و برت بپلکه. فقط خدا کنه جلوی فردوس سوتی نده.
لعنت به شانسم فرستادم و زیرلب گفتم:
- فردوس نفهمه بهتره. عمه‌ات اینا کله‌گنده‌ان بیچاره‌مون می‌کنن اگر به آقازاده‌شون به جای «شما» بگیم «تو»!
داخل شدیم و جمعیت با دیدن مسیح جیغ کشیدند و دست زدند؛ حالا انگار تولد ترامپ بود! همه نزدیک آمدند و دو نفر از آقایان، مسیح را بلند کردند و تا مبل بردند؛ نه، انگار واقعاً ترامپ بود!
مسیح می‌خندید و خوشحال می‌نمود. چقدر شیرین بود لبخندش! به دلم می‌نشست و شادم می‌کرد. آخر از همه جلو رفتم. روبرویش ایستادم و بقیه دورش جمع شده بودند و تولدت مبارک می‌خواندند. گیسو کنارش نشسته بود و فردوس و پردیس هم پشت سرش بودند. یلدا و یارا با فاصله از آنها ایستاده بودند و مثل بقیه می‌خواندند و دست می‌زدند. سعی کردم به آن پسرعمه‌ی بی‌مزه‌ی مسیح که داشت کیک را می‌آورد و روی میز می‌گذاشت توجهی نشان ندهم، اما مگر امان می‌داد؟ کیک را روی میز گذاشت و نگاهش را مثل میخ در چشمانم فرو برد. داشتم پیش خودم فکر می‌کردم که چقدر از پسرهای بور با چشمان عسلی بدم می‌آید؛ مخصوصاً اگر پسرعمه‌ی مسیح باشد!
به همه دستور سکوت داد و ابروهای بی‌رنگش را بالا انداخت و نزدیک من شد.
- سکوت سکوت. بذارین من گیتارمو بیارم، بهشته تولدت مبارک بخونه.
از کنارم رد شد و چشمکی حواله‌ام کرد و زیرلب گفت:
- چطوری فداتو بخورم؟
آخ اگر من کسی که به پاشا گفته بود بانمک را پیدا می‌کردم... آخ اگر پیدایش می‌کردم!
از کنار دیواری که نزدیکش ایستاده بودم، گیتارش را برداشت و روی مبل تکی کنارم نشست. شروع به نواختن کرد و به منی که محو تماشایش بودم، اشاره کرد که بخوانم. گلویم را صاف کردم و با لبخندی کم‌رنگ سر تکان دادم:
- نه الان زیاد روبراه نیستم.
مسیح هم به یاری‌ام شتافت و رو به پاشا پراخم گفت:
- گیر نده پاشا.
پاشا اما با پررویی تمام می‌نواخت و مرا در معذوریت قرار می‌داد. یارا در حالیکه موبایلش را بالا آورده بود و ظاهراً داشت فیلم می‌گرفت، نزدیک آمد و با فاصله کنارم ایستاد:
- بخون بهشته.
صدای فردوس هم از پشت سر مسیح درآمد و غرولندکنان گفت:
- بخون دیگه چرا ناز می‌کنی؟!
نگاهی به چهره‌ی پراخم مسیح که میرغضب زل پاشای زبان‌دراز بود انداختم و شروع به خواندن شعر تولد کردم. خودم می‌دانستم که صدایم خوب است. لازم نبود هول کنم و دستپاچه شوم. بعد از آن بود که همه دست زدند و مسیح شمع‌ها را فوت کرد و کیک را برید. همه کادوهایشان را دادند و من اما نخواستم که هدیه‌ام را همراه خود بیاورم. گیسو کنسول بازی داد و یارا و یلدا هم ست کیف پول و کمربند. فردوس نزدم آمد و آرام کنار گوشم پرسید: