- آره راست می‌گی؛ به خاطر تو نیومدم. مگه دیوانه‌ام به خاطر توی یبس و بداخلاق بکوبم بیام این خراب‌شده؟ به خاطر خاله و خواهر بزرگترم اومدم.
خودم را به نشنیدن زدم و وارد اورژانس شدم. اشک از مژگانم آویزان شد. به نظرش من یبس و بداخلاق بودم. چطور آنقدر بی‌رحمانه حرف می‌زد؟! قاتل دلم بود و باز هم دوستش داشتم. چرا خیالش دست از سر رویاهایم برنمی‌داشت؟! یک دم بلور چشمانم را ببیند، عیار عشقم دستش می‌آید... تنها یک دم.
کنار مادرم که هنوز هم خواب بود، نشستم و سرم را روی دستش گذاشتم و زمزمه کردم:
- چه خوبه که تو رو دارم مامانم! الهی قربون نجابتت بشم سایه‌ی سرم.
***
فردوس نچی کرد و کلافه دستانش را جلوی صورتش تکان داد:
- مگه تو مهمون دعوت نکردی؟ واسه چی نمیای آخه؟
متنی را که داشتم برای اجرای رادیویی می‌خواندم و تمرینش می‌کردم، کنارم گذاشت و نگاهِ به ظاهر بی‌تفاوتم را به او دوختم:
- نگرانی یلدا نیاد؟
پوزخند زد و کنارم روی تخت نشست. انگشتانش را بین موهای پرپشت قهوه‌ای رنگش فرو برد و چیزی نگفت. دراز کشیدم و پتو را تا زیر گلویم بالا بردم. پشتم را به فردوس کردم و گفتم:
- نگران نباش با یلدا و یارا صحبت کردم؛ راضی شدن با تو و پردیس بیان.
شانه‌ام را گرفت و مرا سمت خود چرخاند. اخمی کرد و گفت:
- چرا شعر می‌گی؟! پاشو بیا تولد مسیحه!
لب گزیدم و حرصی روی تخت نشستم و صدایم را روی سرم انداختم؛ خودم می‌دانستم داشتم حرف مفت می‌زدم:
- مسیح واسه شما مسیحه؛ واسه من پسر زن‌بابامه.
دروغ محض گفتم؛ مسیح برای من همه چیز بود. فردوس دستی در هوا تکان داد و از روی تخت بلند شد.
- باشه ما می‌ریم، ولی خودت باید جواب مسیحو بدی‌ها.
تلخندی زدم و او رفت و در را محکم به چارچوب کوبید. بغضم گرفت؛ از این نادیده گرفته شدن‌ها، ماتم در گلویم جمع شد... درد شد به جانم و خنجر زد به روحم. در تراس را باز کردم و داخل شدم. عمیق نفس کشیدم و به هوایی که رو به گرمی رفته بود، لعنت فرستادم. دلم می‌خواست یک چاقو بردارم و دلم را تکه تکه کنم که عاشق کسی مثل مسیح شده است. کدام آدم احمقی عاشق پسر زنی می‌شود که خانه‌خرابشان کرده است؟! چه دل قابل ترحم و بدبختی داشتم!
بعد از ربع ساعت به داخل اتاقم برگشتم و به پذیرایی رفتم. منزلمان به خانه‌ی ارواح می‌ماند. مادرم شیفت بود و من تک و تنها احساس بدی داشتم. ده دقیقه کانال‌های تلویزیون را بالا و پایین کردم و چون چیز قابل توجهی پیدا نکردم، خاموشش کردم و کنترل را روی میز انداختم. به آشپزخانه رفتم و در یخچال را باز کردم تا هرچه که از قبل مانده را کوفت کنم که زنگ خانه به صدا در آمد. نیشخندی روی لبم نشست و زیرلب گفتم: