- چه خوب شد اومدین. دلم واسهتون خیلی تنگ شده بود.
چشم در کاسه چرخاندم و شانه خالی کردم تا دستش را بردارد. وقتی خلاص شدم، گلویی صاف کرده و پراخم خیره به ست قهوه خوری که چندین متر آنطرفتر بود شدم:
- اومدیم اینجا چون پردیس میخواد از پوریا جدا بشه. وکیل میخواد بگیره. پول نداره، تو باید براش وکیل بگیری.
گفتم و خلاص شدم. چرا باید وقتمان را بیهوده در منزل آنها تلف میکردیم؟! از جایم بلند شدم و همانطور که سمت در خروجی میرفتم، در برابر نگاه متحیر آنها رو به پردیس گفتم:
- من تو باغ منتظرم. زود حرفتو بزن بیا.
مسیح تشر زد:
- چهته تو بهشت؟ چرا اینجوری رفتار میکنی؟!
ایستادم و تیز نگاهش کردم که فتاح با خونسردی پاسخش را داد:
- چیزی نیست پسرم. شما کاری نداشته باش.
پسرم! چقدر در این خانه حالم بد میشد. پوزخندی صدا دار زدم و سریع به باغ رفتم. فتاح خودش خوب میدانست که نباید بحث را به جاهای باریک بکشاند. خوب میدانست که اگر من دهان باز کنم، کل روابطمان به هم میخورد. روی تاب کنار درختان کاج نشستم و آرام تکانش دادم. باغی به آن معطری و زیبایی، نفسم را تنگ کرده بود. پوفی کشیده و گوشیام را از کیفم درآوردم که سروکلهی مسیح هم پیدا شد. سعی کردم حتی زیرچشمی هم نگاهش نکنم. کنارم ایستاد و گفت:
- برو اونورتر منم بشینم.
همانطور که نگاهم وصل گوشیِ در دستم بود، با اکراه خودم را کنار کشیدم. سمت چپم نشست و ضربان قلبم ناخودآگاه بالا رفت. لب گزیدم و پلک روی هم گذاشتم. وطن تنش داشت روستای متروک قلبم را مغلوب خود میکرد. دل میخواست سر روی سینهاش بگذارم؛ دل خطاکار بیچارهام! مغزم اما فرمان میداد که نگاه از آن گوشی مسخره نگیرم و همانطور بیخودی در اینستاگرام صفحات را بالاوپایین کنم. مسیح تاب را تکان داد و از گوشهی چشم دیدم که دستش را پشت کمر من برد و از تاب آویزان کرد. گوشیام را از دستم قاپید و نگاه شاکیام را سمت خودش کشاند. اخمی کرد و با لحنی جدی پرسید:
- مشکلت با بابات چیه بهشته؟ میشه به منم بگی چی شده؟
باز برگشته بودیم سر خانهی اول. سر به افسوس تکان دادم و چشم در کاسه چرخاندم.
دهان باز کردم که دستش را بالا آورد و قبل از اینکه من حرفی بزنم، گفت:
- آره درسته که مامانم با مامانت دوست بود، ولی بهشته، مامانم یک سال بعد از طلاق مامان و بابات، با آقا فتاح ازدواج کرد. من هم قبول دارم کارش اشتباه بوده ولی به هر حال هیچکی جز تو الان با این ماجرا مشکل نداره. دست بردار دیگه.