چشم در کاسه چرخاندم و لندلند کردم:
- آره دیگه. کارتون گیر می‌افته بهشته عزیز دلتون می‌شه. باشه اون با من. بیا زودتر آبجی.
خداحافظی کردیم و من دیگر خوابم نبرد. مادرم شیفت بود و فردوس در خانه. به در اتاقش کوفتم و آن را گشودم. بدون اینکه نگاهی به داخل اندازم، سمت آشپزخانه رفتم و با صدایی بلند گفتم:
- پاشو... پاشو که مملکت خانم داره میاد.
صدای خواب‌آلود و گرفته‌ی فردوس را به سختی می‌شنیدم:
- داره میاد اینجا؟!
کتری برقی را روشن کردم و از کابینت چای کیسه‌ای درآوردم.
- آره پاشو کار داریم. دو ساعت دیگه می‌رسه.
چیزی نگفت و من از یخچال کره، مربا و ظرف‌نان را برداشتم و روی کابینت گذاشتم. فردوس را دیدم که از اتاقش بیرون آمد. سفره را از کشو برداشت و با ابروهایی در هم گفت:
- دوباره دعواشون شده؟
سر به بله تکان دادم و کمکش کردم سفره را روی میز پهن کند. وقتش نبود که به فردوس دلیل دعوایشان را توضیح دهم. وسایل را چیدیم و نشستیم و مشغول صرف صبحانه شدیم. فردوس آهی کشید و سر به افسوس تکان داد. مشغول لقمه گرفتن، گفت:
- هر چقدر مامان گفت با این پسره پوریا ازدواج نکن، گوش نداد. تازه دیپلم گرفته بود... چرا اونقدر زود ازدواج کردن؟!
شانه بالا انداختم و جرعه‌ای از چایم که شیرین کرده بودم چشیدم:
- مگه ندیدی چجوری عاشق پوریا شده بود؟! می‌گفت یا مرگ یا پوریا؛ اسکول مشنگ! آخه پوریا هم عاشق شدن داشت؟! یه پسر مغرور بداخلاق بی‌احساس. آخرم برداشت ممکلت خانمو با اون همه چسان فسان برد شهرستان.
لقمه‌اش را قورت داد و خندید:
- چرا به پردیس می‌گی مملکت خانم؟
آرام خندیدم و یاد بچگی‌هایمان افتادم. لقمه‌ام را جویدم و چای نوشیدم و سپس گفتم:
- همیشه فکر می‌کنه ملکه‌ای چیزیه. بهش می‌گفتم ملکه خانم که بدش اومد و دعوام کرد. منم که دیگه همه واقفن اهل کم آوردن نیستم، لقبشو تغییر دادم گفتم مملکت خانم. اونم خنده‌اش گرفت و ظاهراً از لقب جدید بدش نیومد.
فردوس دستانش را از خرده‌نان تکاند و بدون اینکه نگاهم کند پرسید:
- تو که ماشاءا... روی همه یه لقبی می‌ذاری، رو کن ببینم لقب من چیه.
از پشت میز بلند شدم و سمت اتاقم رفتم:
- تو خرده‌شیشه نداری متأسفانه. وگرنه لقب می‌ذاشتم.
وارد اتاق شدم و از داخل آنجا با صدای بلند گفتم:
- پاشو فردوس. موتورتو روشن کن باید برم بیمارستان مامان.
در زنگاری رنگ و فانتزی کمد لباس‌هایم را باز کردم و فردوس هم مثل من داد زد:
- اونجا چرا؟
همان حین که مانتوی جلوباز بلند مشکی‌ام را برداشتم، پاسخ گفتم: