مادرم دستش را دور بازویم حلقه کرد و مرا به سینه‌اش چسباند:
- آره عزیزم راست می‌گفتی. ولی آخه با یه نگاه؟
داشت به فردوس نگاه می‌کرد. فردوس سربه‌زیر شد و گفت:
- با یه نگاه نبود!
من و مادرم نگاهی متعجب به هم انداختیم و مامان رویا پرسید:
- مگه قبل از این هم دیده بودیش؟
فردوس از جایش برخاست و سمت اتاقش رفت:
- بعداً صحبت کنیم. من الان...
مادرم میان کلامش رفت و با قاطعیت گفت:
- بیا بشین ببینم.
از آغوشش کنده شدم تا آتشش دامنگیر من نشود. فردوس چرخید و سردرگریبان به جای قبلش برگشت و چشمان خونینش را به من دوخت. خودم را به آن راه زدم و به آشپزخانه رفتم تا چای بریزم. مادرم رو به فردوس، مثل بازجوها گفت:
- تعریف کن.
چند لیوام از کابیت برداشتم و فردوس نالید:
- ای بابا، چرا قضیه رو جنابیش می‌کنید؟
و بعد با صدای بلندتری به من معترض شد:
- این آتیشا از گور تو بلند می‌‌شه‌ها فتنه!
لب گزیدم و اما تند گفتم:
- خوب می‌کنم.
سمت کتری برقی رفتم و روشنش کردم. برنگشتم تا واکنش فردوس را ببینم، اما حدس اینکه شبیه اژدوهای دوسر شده بود، برایم سخت نبود. لیوان‌ها را توی سینی گذاشتم و مادرم گفت:
- با بهشته کاریت نباشه. بهم بگو قضیه چیه.
فردوس نفسش را با صدا به بیرون فوت کرد و بعد از کمی مکث، آرام گفت:
- یه چند باری که بهشته رو با موتورم رسوندم دانشگاه، یلدا... یلدا رو دیدم. دفعه‌ی اول از قیافه‌اش خوشم اومد، دفعه‌ی دوم از نجابتش، دفعه‌ی سوم هم که کلاً...
برگشتم سمت آنها به فردوس سردرگریبان چشم دوختم و بین حرفش رفتم:
- کلاً عاشقش شد.
سر بلند کرد و میرغضب زل من شد که مادرم تشر زد:
- بهشته ساکت شو.
بعد خطاب به برادرم گفت:
- خب... بقیه‌اش.
فردوس دوباره سر به زیر شد.
- دفعه‌ی سوم تصمیم گرفتم تعقیبش کنم ببینم کجا می‌شینن. رسیدم به این ساختمون. خواستم برم که دیدم که دو تا مرد جلوی ساختمون دارن حرف می‌زنن و متوجه شدم که یکی از واحدا خالیه و می‌خوان بفروشن. ما هم که می‌خواستیم اثاث‌کشی کنیم گفتم... گفتم بیایم اینجا.
سر بلند کرد و رو به من گفت:
- یلدا خبر نداره‌ها بهشته.
آب جوش آمد و کتری خاموش شد. دست به سینه ایستادم و چشم باریک کردم:
- یعنی می‌خوای بگی باهاش دوست نشدی؟
ابروهایش بالا پریدند و چشم از منی که پشت کانتر بودم گرفت و سر به نفی تکان داد:
- نه، اول باید بفهمم به من علاقه داره یا نه.
مادرم بلند شد و سمت اتاقش رفت: