- پسره‌ی خل‌وضع عاشق شده اون وقت من باید تاوانشو پس بدم.
مامانم که داشت لباس‌هایم را داخل سبد رخت‌چرک‌ها می‌ریخت، برگشت و پرسشگرانه از داخل آینه نگاهم کرد:
- کی عاشق شده؟
برگشتم و دست به کمر تماشایش کردم. انگار اصلاً توی باغ نبود.
- حواست کجاست مامان؟! فردوس دیگه.
با ابروهایی که تا رستنگاه موهایش بالا رفته بود، خیره‌ی من شد. حواسش کجا بود؟!
- مامان مثل اینکه تو هم عاشق شدی. نیستی! کجا سیر و سلوک می‌کنی مامان قشنگم؟
پرآه نفسش را به بیرون فرستاد و خیره به افق، آرام روی مبل کنارش نشست. به قاب عکس خانوادگی بالای شومینه خیره شد و گفت:
- فکرم درگیر خواهرته. قبل از اینکه تو بیای خونه عاطفه، زنگ زد به گوشیم و شروع کرد به گریه و زاری که بچه‌اش بازم افتاده. نمی‌دونم این دختر بیچاره چرا اینقدر بدشانسه! اون از عروسیش که بابات گیر داد طلاق بده منو، اینم از بچه‌دار نشدنش.
دستمال پاک‌کننده‌ی آرایشم را روی اوپن انداختم و سمت در رفتم و پیراهنم را از شکمم فاصله دادم. دلم گرفت و ناراحت شدم. خواهر بیچاره‌ام هیچ وقت مزه‌‌ی خوشبختی را نچشیده بود. شوهرش هم آدم مزخرفی بود و همه این را خوب می‌دانستیم. اما محض خاطر اینکه ماجرا را برای مادرم عادی‌سازی کنم، خودم را بی‌تفاوت نشان داده و گفتم:
- حالا که چیزی نشده. هزار بار افتاده، این هزار و یکمین بار هم روش. خب وقتی نمی‌تونه بچه نگه داره تو اون رحم بی‌صاحابش، واسه چی حامله می‌شه؟ دختره‌ی بیکار!
ابروهایش را بالا انداخت و بلند شد. سمتم آمد و چهره‌اش اما هنوز در هم بود.
- بیا فعلاً بریم خونه عاطفه. به خدا تو این دو روز اندازه‌ی یه عمر با هم درددل کردیم.
بیرون رفتیم و جلوی خانه‌ی آنها بودیم که مادرم زنگ در را زد و من گفتم:
- خوب واسه خودت رفیق پیدا کردی‌ها!
ناگهان صورتش را سمتم چرخاند و با چشمان درشت‌شده پرسید:
- راستی گفتی فردوس عاشق شده؟!
تازه داشت می‌پرسید لیلی مرد است یا زن. در توسط عاطفه خانم باز شد و من نتوانستم پاسخ مامان را بدهم. عاطفه خانم با دیدنم لبخند گشادی زد و ما را به داخل منزلشان راهنمایی کرد. با ورودم بقیه اما با خیال راحت زدند زیر خنده. تیپم عجیب تماشایی بود! خودم هم همراهی‌شان کردم و اینبار روی مبلی تکی نشستم. تمام مدت ذهنم درگیر پردیس بود. مشخص بود عاطفه خانم هم ماجرا را فهمیده. مادرم با چهره‌ای مغموم با او صحبت می‌کرد و من نمی‌توانستم از غم درون چشمانش بگذرم. بغضم گرفته بود. گوجه‌سبزی از پیش‌دستی میوه‌ام برداشتم، نمک زدم و داخل دهانم انداختم تا با خوردنش بغضم را فرو فرستم. هسته‌اش را داخل پیش‌دستی انداختم که یلدا کنارم روی مبلی دیگر نشست و دست روی دستم گذاشت: