- راه حل سوم اینه؛ باهام بمون. با من بمون، هم به آمریکا و بلواستار اصلی می‌برمت، هم اینکه لازم نیست هیچ پولی بهم برگردونی. بیا با هم زندگی کنیم و هر وقت خسته شدیم از هم، جدا بشیم. به نظرم این سومی از اون دوتا بهتره. خودت چی فکر می‌کنی؟
با نفرت چشم در چشمش شدم. فکم منقبض شد و نگاهم سمت لب‌های پر از پوزخندش چرخ خورد. دستانم مشت شدند و آن قدر عصبانی بودم که حد نداشت. اسید معده‌ام که خیلی وقت بود آرامش داشت، دوباره بالا آمد و مزه‌ی دهانم را تلخ کرد. چهره‌ام جمع شد که او برخاست و جلو آمد. با یک گام بلند خودش را به من رساند و تا خواستم مشت‌هایم را روی سینه‌هایش فرود آورم، دستانم را گرفت و مانع شد و خنده‌کنان گفت:
- آروم باش کیوتی. زودتر بگو کدوم راه حلو انتخاب می‌کنی. یه ساعت دیگه بچه‌ها از پیش نخودسیاه برمی‌گردن و ما زیاد فرصت نداریم که شما عمیق فکر کنی.
خنده‌کنان ادامه داد:
- راه حل دوم، سوم یا با اون بابای ورشکست و متواریت، به فرض محال راه حل اول؟ راستی می‌گفتن رابطه‌ت باهاش شکرابه. پس کلاً باید بی‌خیال گزینه‌ی یک بشیم؛ نه؟
پلک روی هم گذاشتم و صورتم را سمت دیگری چرخاندم. دست خودم نبود اگر اشکم چکید. نمی‌دانستم چه جوابی به گنجی بدهم و چطور او را برای چند سانتی‌متر هم که شده از خودم فاصله دهم. گزینه‌ی دوم و سوم که به هیچ وجه جزو انتخاب‌های من نبود. اما گزینه‌ی اول... . میان افکارم پرید و نزدیک‌تر شد. عقب‌عقب رفتم و کمرم به در سرویس بهداشتی خورد و دستگیره‌اش توی پهلویم فرو رفت. آخم درآمد که کسری دستش را دور کمرم حلقه کرد و مرا سمت خودش کشید. سعی داشتم از او جدا شوم که خیلی راحت مرا مهار کرد.
- جون نکن بهشته. تو از من خلاصی نداری.
پر غیظ نگاهش کردم و روی صورتش تف انداختم. مشتم را به سر و صورتش کوبیدم که هر دو دستم را به پشتم برد و آسان و بی‌زحمت با یک دستش نگه داشت. خندید و گفت:
- هیچ می‌دونی سر اون دختری که می‌خواستمش و اون از پسرا خوشش نمیومد چه بلایی آوردم؟
با پشت دست آزادش، تفم را از روی صورتش پاک کرد و نیشخند زد:
- به زور آوردمش تو خط. یه جوری که آخراش التماس می‌کرد یه دقیقه بیشتر تو بغلم باشه. ولی من دیگه ازش سیر شده بودم. تو اما دختر خوبی هستی. زیاد نمی‌خوام اذیتت کنم. اگر گزینه‌ی دوم هم انتخاب کنی، قبول می‌کنم. هرچند دلم می‌خواد اون لبای لعنتی‌تو تکون بدی و بگی سه.