- تویی بهشته؟!
لب روی هم فشرده و چشم‌غره رفتم:
- نه، همزادمه.
خندید و در ساختمان با صدای تیک کوتاهی باز شد. دم و بازدمم به هم ریخته بودند. یک حال عجیبی بودم و برای گفتن حقیقت استرس داشتم. برگه‌ی نتیجه‌ی آزمایش را در دستم لوله کردم و داخل رفتم و سوار آسانسور شدم. دکمه‌ی طبقه‌ی آخر برج را زدم و چهره‌ی گیسو را وقتی که واقعیت از دهان مبارک من بیرون می‌ریخت، تصور کردم و پوزخند بر لبم نشست.
رسیدم و با پاهایی سر شده به سمت واحدشان رفتم. مسیح جلوی در با یک تی‌شرت گشاد و آویزان و شلواری گشادتر از آن ایستاده بود. با دیدنم، لبخند بر لب نشاند و از جلوی در کنار رفت:
- به‌به! خانم بداخلاق!
نه اخم بر چهره نشاندم و نه لبخند زدم. از کنارش رد شده و داخل رفتم. مسیح در را پشت سرمان بست و من نگاهم را در خانه چرخاندم:
- گیسو نیست؟
کنارم آمد و دلخور گفت:
- علیک سلام. نه نیست. پیش پای تو رفت باشگاه.
زیر لب سلامی گفتم و او مرا سمت مبلی هدایت کرد. نشستم و کمی از اینکه گیسو نبود دمغ شدم. مسیح به آشپزخانه رفت و گفت:
- چایی یا قهوه؟
زل صورتش شده و جدی گفتم:
- هیچ کدوم. بیا بشین کار خیلی مهمی باهات دارم.
مسیح که دید زیاد از حد خشک و جدی‌ام، سری تکان داد و آمد. روبه‌رویم نشست و دست به سینه خیره‌ی من شد. برگه را روی میز گذاشتم و سمت او سر دادم. لنگه ابرویی بالا انداخت و نگاهش را بین من و آن ورق منحوس نوسان داد و سپس کاغذ را برداشت و جلوی صورتش گرفت:
- این چیه؟
نفسی گرفتم و گفتم:
- این نتیجه‌ی آزمایش قسمتی از تولیدات کارخونه است که نشون می‌ده همه‌شون از بی‌کیفیت‌ترین مواد موجود تو بازار ساخته شدن.
برگه را روی میز انداخت و ابروهایش را در هم پیچ داد و به جلو خم شد:
- یعنی چی؟! امکان نداره.
تلخندی زده و سری به تأسف جنباندم:
- چرا خیلی هم امکان داره. حتی مسئول آزمایشگاه خودمون هم تأیید کرده و گزارش نوشته.
مسیح برپا زد و پرغیظ غرید:
- داری چرت و پرت می‌گی. کو گزارشش؟ کو؟ چرا من ندیدم؟ چرا کیفیتشون رو تأیید کرده بود؟
چشم در کاسه چرخاندم و خونسردی‌ام را حفظ کردم:
- گزارش دست گیسوئه. به مسئول آزمایشگاه هم گفته به کسی حرفی نزنه چون از کار بیکار می‌شه.
ناباور سر تکان داد و خنده‌ای عصبی کرد.
- چه‌ته بهشته؟ می‌خوای گیسو رو تو چشم من خراب کنی آره؟
حرصم گرفت و اشک تا پشت چشمانم آمد و دیدم را تار کرد. روبه‌رویش ایستادم و زمزمه کردم: