چند پله‌ی رفته را پایین آمد و روبه‌رویم ایستاد. نفسی عمیق کشید و پراخم گفت:
- راستشو بگو... چرا قبول کردی بیای؟
شانه بالا انداختم و راه افتادم و او همراهم شد.
- قبل از رفتنم یه مقدار پول می‌خوام. شاید اونور لازمم بشه. حقوق مدیر بازرگانی هم بالاست...نه؟
لحنش مهربان شد:
- همیشه گفتم هر وقت پول لازم داری بهم بگو تا همون لحظه به حسابت واریز کنم.
پله‌ی آخر را هم بالا رفته و ایستادم:
- دوست نداری اینجا باشم؟ اذیت می‌شی؟
می‌دانستم معذب می‌شود و از عمد آن سؤال را پرسیدم.
نگاهش را دزدید و به سمت یکی از درها رفت و آن را باز کرد:
- چرت و پرت نگو جان من.
پوزخندی زدم و پشت سرش داخل اتاق شدم. منشی از جایش برخاست و مسیح مرا به او معرفی کرد و بعد هم به اتاق خودش دعوتم کرد. اولین چیزی که در اتاقش دیدم، پنجره‌ای بزرگ رو به مسیری که طی کردیم بود. به تمام کارخانه و دستگاه‌ها دید داشت و مسیح رو به آن ایستاد و پشت به من گفت:
- بشین باهات کار دارم.
با چشمانی باریک نگاهش کرده و روی نزدیک‌ترین صندلی نشستم. دلم می‌خواست سربه‌سرش بگذارم تا بفهمد هرچه بوده تمام شده.
- حالا چرا ژست جیمز باندو گرفتی؟ بیا بشین ببینم چی می‌گی.
به یکباره یاد همسرش افتاده و پرسیدم:
- راستی گیسو کجاست؟
برگشت و با لبخند، روی صندلی چرخانش نشست. نفسی عمیق کشید و چشمانش را به من دوخت و تبسم زیبایش، کم‌کم به خطی صاف و بی‌احساس مبدل گشت.
- میاد. اون نزدیک‌های ظهر میاد که خوابش به هم نریزه.
سر به زیر انداخت و کمی صندلی را تکان داد. لب تر کرد و گفت:
- بهشت... مامانیم بهم گفت که راجع به عرفان باهات حرف زده. گفت نمی‌دونسته که خبر نداری. من در مورد اون یه توضیح بهت بدهکارم.
چند بار پلک زده و دستانم را در هم قلاب کردم:
- لازم نیست چیزی بگی. علاقه‌ای به شنیدن این موصوع ندارم مسیح.
کمی خم شد و تاج ابروهایش بالا رفت.
- نه تو باید قصه رو کامل بشنوی، نه نصفه و نیمه. نمی‌خوام در موردم اشتباه فکر کنی.
پوفی کشیده و چیزی نگفتم. نگاهم را به دستان قلاب شده‌ام دوختم و منتظر شدم ببینم حرف حسابش چیست. صدایش ضعیف‌تر شد و رنگ جدیت به خود گرفت:
- ببین من... من همیشه به عرفان احساس دین کردم. اون از تو خوشش می‌اومد و به من گفته بود تا باهات صحبت کنم. من به خاطر مریضیش نمی‌خواستم اونو وارد زندگی تو بکنم. بهش گفتم که تو ازش خوشت نمیاد. چند ماه بعد از این خبر هم بیماریش عود کرد و برای همیشه از دستش دادم. می‌خوام بگم یه وقت اشتباه برداشت نکنی که قصد دیگه‌ای داشتم از این کار. فقط نگران آینده‌ات با یه آدم مریض بودم که اونو رد کردم. نمی‌خوام فکر کنی که بهت حسی داشتم یا... .