- می‌شه بگی چه‌ته چند وقت؟ این رفلاکس‌های عصبی معده‌ات واسه چیه؟ این موهای کوتاه شده... این صورت رنگ پریده و لاغر واسه چیه بهشت؟
نیشخند زدم و سر به زیر انداختم:
- خودت بگو چی شد که بالاخره یاد خواهرت افتادی!
بازدمش را به بیرون فوت کرد و سر به افسوس جنباند.
- دختره‌ی دیوونه. من و فردوس خیلی وقته تو نختیم. ولی مامان می‌گفت دور و برت نپلکیم.
با چشمان تیز شده نگاهم کرد و دستم را فشرد:
- نگو که شکست عشقی خوردی!
خودم را روی تخت بالا بردم و دراز کشیدم:
- به فرض که شکست عشقی خورده باشم. یه مدت می‌میرم بعد دوباره کم‌کم میام رو آب و می‌تونم نفس بکشم.
سمتم چرخید و موهایم را نوازش کرد:
- می‌دونستم این تلخ و تند شدنت بی‌دلیل نیست. حالا کی دل خواهر قشنگ منو شکسته؟
به پهلو چرخیدم و دست زیر سرم گذاشتم:
- خودم. خودم دل خودمو شکستم پردیس. هیچکی جز خودم که دل به آدم اشتباهی دادم مقصر نیست.
پر اخم لب روی هم فشرد و نگاهش مات شد:
- ببینم نکنه کار یاراست؟
با صدای بلند خندیدم:
- چرا ذهنتون سمت اون بنده خدا کشیده می‌شه؟ اون جز خوبی در حق من کاری نکرده. عاشقش هم نیستم و عاشقم نیست. خیالتون تخت.
شب خوابم نمی‌برد و استرس فردا را داشتم. بد بود اگر می‌خواستم یک دل سیر قبل از رفتنم از ایران، مسیح را ببینم؟ کاری به کارش نداشتم. فقط از دور گاهی... گاهی نگاهی؛ برای روز مبادا! روزی که دلم می‌خواست به فشرد‌ه‌ترین حالت ممکن برسد و... . چشم می‌بندم تا صداهای توی مغزم خاموش شود. یک چیزهایی باید فقط بین خودم و خودم می‌ماند. نه مغزم و نه حتی قلبم، حق دخالت نداشتند. نمی‌دانم چه ساعتی خوابم برد، اما وقتی که بیدار شدم، حس کردم که فقط چرت زده بودم. نه بندانگشتی، نه گوشواره، نه انگشتر و نه دستبد. ساده و بی‌آرایش با یک مانتوی دانشجویی سیاه و مقنعه‌ی همرنگش راهی کارخانه شدم. قلبم در مغزم می‌زد و حس عجیبی داشتم. دلم دو دل بود. یک حرفش رفتن و سیر دیدن مسیح و یک حرفش دور ماندن و راحت نفس کشیدن بود. داشتم مغلوب دومین پیشنهادش می‌شدم که تاکسی به کارخانه رسید. کمی با شهر فاصله داشت و در حومه‌ی تهران بنا شده بود. توی راه دیدم که اتوبوس به سمت مترو دارد. با آن رفت و آمد می‌کردم بهتر بود و پول‌هایم حیف و میل نمی‌شد.
پراید رنگ رو رفته، جلوی در بزرگ کارخانه نگه داشت و من آب دهانم را بلعیدم و لب گزیده به ساختمان عظیم آن نگاه کردم و بعد چشمانم سمت تابلوی بالای در چرخید: «کارخانه اسباب بازی اوجی»!