مسیح به دفاع از خودش درآمد:
- فردوس داداش، بد کردم نخواستم قلیون بکشه؟! بد کردم؟ ولی خانم انقدر پرروئه که موند و کشید. منم دیدم اینجوریه دیگه حساب کردم دیگه.
به تنددمی افتادم و برایش چشم تیز کردم که فردوس خطاب به من با صدایی بلند تشر زد:
- مگه تو هنوزم قلیون میکشی بهشت؟!
چشمان دریدهام را به مسیح دوختم و پس از چند ثانیه نگاه از چهرهی خندانش گرفتم و رو به فردوس گفتم:
- نه... چیزه. خب حالا بعد از مدتها یه بار...
بین حرفم آمد و نعره کشید:
- تو بیخود کردی کشیدی. چند بار گفتم تکخوری نداریم؟
با تعجب نگاهش کردم و مسیح از خنده زمین را گاز میزد. فردوس هم آرام خندید و گفت:
- این بارو ندید میگیرم. ولی دفعهی بعد با مامان طرفی. میدونی که چقدر بدش میاد از قلیون!
سر تکان دادم و گونهاش را بوسیدم:
- خان داداش خودمی که.
مسیح باز بدجنس شد و خواست فتنه به پا کند:
- خان داداششون خبر داری خانم امروز چه حرفایی میزد؟
قلبم به معنای واقعی ایستاد. با چشم و ابرو اشاره کردم که خفقان بگیرد. دهانش را باز کرد تا در و گوهر بیرون بریزد که گوشی موبایلش زنگ خورد و او با نگاهی به صفحه، با شیطنت گفت:
- شانس آوردی گیسو زنگ زد.
سپس برخاست و تماس را وصل کرد: «سلام یه دونهی من.»
اصلاً بغض مثل چسب بود که وقتی گیر میداد به گلویم ول کن معامله نمیشد. مخصوصاً وقتی مسیح مرا آزار میداد و گیسو را روی سرش حلوا حلوا میکرد! در حالیکه نگاهم وصل او که بیاجازه وارد اتاقم شد تا با گیسو صحبت کند، بود فردوس صدایم زد:
- بهشت؟! مسیح چی میگفت؟!
تا وقتی بغض داشتم مثل آدم نمیتوانستم صحبت کنم. نگاهم به فنجان چای روی میز افتاد. آن را برداشتم و چون سرد بود، چایش را سر کشیدم تا بغضم را فرو فرستم. بعد که خیالم از بابت لرزش صدایم راحت شد، گفتم:
- هیچی بابا چرند میگه. تو چرا به حرفهای این دیوونه توجه میکنی؟
فردوس مشکوکانه نگاهم کرد و از کنارم رد شد و در دستشویی را باز کرد:
- درضمن اون چایی دهنی مسیح بود.
بیست بار عق زدم و قبل از اینکه فردوس وارد سرویس شود، دویدم و او را عقب راندم. خودم را داخل دستشویی انداختم و چای و هرچه در رستوران خورده بودم را یکجا پس دادم. همان لحظه چند صلوات نثار روح پرفتوح مسیح کردم و بعد از اینکه دست و صورتم را شستم از دستشویی بیرون زدم. مسیح که ور ورش با گیسو تمام شده بود، به پذیرایی برگشته و تا چشمش به من خورد، پخی زیرخنده زد و بریده بریده گفت: