اشتراکیعطیه .س

- تا چی و کی و چه جرمی باشه! - فکر کن اونم مثل همین مهندس سیاوش سر شرکت رو شیره مالیده و بدون بارنامه جنس صادر کرده. - مهندس سیاوش بارنامه داشته منتها با زد و بند گمرکش رو انداخته گردن شرکت... - فکر کن این یکی زرنگتر تشریف داره و بدون بارنامه خارج کرده... - یعنی قاچاق؟ با پوشش شرکت؟ محاله... دانیال نیشخند دندان نمایی زد و آرام‌تر از قبل پچ زد:

- اون کانتینر بار برنج که آبان امسال از فریدون کنار رفت شانگهای چین رو یادته؟ یک چشمش را ریز کرد و موشکافانه نگاهش کرد. دانیال آدمی نبود که راحت به کسی اطلاعات دهد، مگر آنکه برایش سودی داشته باشد. - برنج ایرانی تازگی رفته تو لیست سیاه و خبر نداشتیم؟ دانیال تکیه از کانتر گرفت، مقابلش ایستاد و باعث شد دیگر دیدی به مهرو نداشته باشد. - تو فکر کن یه چیزی تو اون تریلی پنهون شده بود که حدود چهار میلیارد پولش بوده! برق از سرش پرید. مگر میشد؟ همه‌ی بار زیر نظر شرکت بسته‌بندی و تفتیش شده بود و نمی‌توانست واقعی باشد. اما در عین گیج شدگی به آن اندیشید که اگر واقعاً همچین چیزی درست باشد، دانیال با گفتنش دنبال چه چیزیست. او هم می‌دانست این گربه‌ی خبیث که مقابلش قد علم کرده محض رضای خدا دنبال این موش چاق و چله نکرده است. - عزیزم کجایی؟ بیا، سوتفاهم پیش اومده بود. زرین با دو دست دور یک بازوی او حلقه زد و لب‌هایش طرح لبخندی را نقش زد که فقط اهورا می‌دانست چه بد و بیراه‌هایی پشتش پنهان شده است. - فردا عصر با چند تا از رفقای زمان دانشگاه دارم می‌رم استخر، میای؟ مطمئن شد که پای سودی در بین است که دانیال به خاطرش حاضر شده کینه چند ماهه‌اش را زیر پا بگذارد. به زرین نیم نگاهی کرد و همراه تکان سرش به پایین دست دور شانه زرین انداخت و زیر لب گفت:

- اگه زرین برنامه‌ای نداشته باشه آره میام آدرس استخر رو برام بفرست. کنار زن چسبیده به بازوهایش قصد خروج از آشپزخانه را کرد. باید سر از کار دانیال در می‌آورد. مطمئن بود فردا رفقایی در کار نیست و این دعوت برای تکمیل گفته‌هایش و بازگو کردن همان خواسته‌ای بود که از آن سر در نیاورده بود. لبخندی موزی کنج لبش نشست. بابت رو کردن دست مهندس سیاوش می‌خواست حسابش را برای تور اروپایی که آرزویش را داشت پر کند، که انگار رودست خورده بود و مهندس زبان باز برنامه‌هایش را به هم زده بود. در عوض اگر صحبت‌های دانیال را بتواند ثابت کند، احتمالا بشود آن بی ام و نقره‌ای که چشمش را گرفته، مال خود کند.