زرین حین رد شدن از کنار مهرو، چپ چپ نگاهش کرد و از او خواست کیک را بیاورد و آن بطری سفارشی را فراموش نکند. مهرو فینی کشید و از جا بلند شد. اهورا به خوبی توانست هاله‌ی سیاه افتاده پای چشمش را ببیند. برایش سوال شد که با چه کسی چت می‌کرد که گریه‌اش را در آورده است. انگار این دختر هم نیاز به صحبتی اساسی داشت. +++
شیر آب گرم را بست و دستگیره در حمام را کشید. حین بستن حوله دور کمرش نگاه بی پروای زرین روی عضلاتش می‌چرخید. این زن سیری ناپذیر بود. قلق زرین دستش آمده بود و می‌دانست چطور از زیر خطاب و عتابش در برود و بابت تهمتی که مهندس سیاوش با حیله گری از آن فرار کرد از طرف این زن توبیخ نشود. نیشخند زد و قدمی به تخت نزدیک شد. ملحفه را روی بدن زرین کشید و زیر لب گفت:
- یه چی تنت می‌کردی! زرین نیشش روی قرمزی رژلب پخش شده‌ی لب‌هایش کشیده شد و خوش خیال فکر کرد اهورا با دیدنش دوباره تحریک می‌شود و نفهمید این مرد جوان ترس از بیمار شدن او و تلخی‌های رفتاری او در بیماری را دارد. همیشه سعی کرده بود زرین این احساس را داشته باشد که برایش کافی است در حالی که نبود. چین‌های ریز در رفته از بوتاکس زیر چشمش را نادیده می‌گرفت، پوست شکم شل و وا رفته و آویزانش را چه می‌کرد؟ زرین خوشش نمی‌آمد در اتاق سیگار بکشد و او که می‌دانست با دود سیگار ضربان قلبش نامنظم می‌شود. پس جعبه سیگارش را برداشت و از اتاق خارج شد. نور گوشیش در تاریکی به چشمش آمد. چه کسی بود این وقت شب که پیام داده بود. گوشی را از روی میز برداشت و ابتدا به ساعت نگاه کرد. از یک گذشته بود. لای پنجره سالن را باز کرد. فندک را روشن کرد و پکی عمیق به تن سیگارش زد. به بیرون نگاه کرد. از طبقه دوازدهم نورهای قرمز و سفید در خیابان زیر پایش در حرکت بودند و این یعنی این شهر شب‌ها هم زندگی آرام خودش را داشت. از این شهر دود زده چه دیده بود که از چند سال پیش که درسش تمام شد، نتوانست دل بکند و به شهر سرسبز خودش بازگردد. لاهیجان زیبا! دلش برای دیدن مزرعه‌های چای و عطر شالی‌های سبز تنگ شده بود. در شش ماه گذشته فقط یک بار آن هم برای یک روز توانست به دیدن خانواده کوچکش برود. دلتنگ دوقلوهای ماهور شد. تیام و تیارا گاهی با کلی عشق از خودشان فیلم می‌گرفتند و برایش می‌فرستادند. هومن از دندان درآوردن پسرش گفته و اهورا ذوق کرده بود.