پوزخند زد و به سیاوش نگاه کرد که دندان روی هم میسایید. در دلش عروسی به پا شد. - به زرین نگفته بودید؟ خب اشکالش چیه؟ دیر نشده میتونید الان بگید و فردا تشریف بیارید بدهی گمرکی که شرکت پرداخت کرده رو بپردازید. - اهورا... بی توجه به هشدار زرین از جا برخاست و از کنار سیاوش سرخ شده رد شد و به آشپزخانه رفت. مهرو جا خورده از پشت میز بلند شد. گوشیش را پشتش پنهان کرد و به اهورا خیره شد. اخم کرد. در یخچال را باز کرد و بی هدف نگاه درون آن چرخاند. - گوشی خریدی؟ پشتش به دخترک بود. لب گزیدنش را ندید. کیک نقرهای رنگ درون یخچال چشمک میزد و بیشتر حس بچه بودن را لمس کرد. میفهمید که حس زرین به او مانند مادر و فرزند است و گلهای هم نداشت که توقع عشق با فاصله سنی چهل سالهشان داشته باشد. کجای این زندگی مشترک عادی بود که اینجایش باشد؟ خیاری برداشت و بدون شستنش به دهان برد. - مدل بالا نیست. روی پاشنه چرخید و نگاهش کرد. هول شده بود. دستی که گوشی موبایل را در مشت داشت هنوز پشتش بود و کف دست دیگر را با استرس به پهلو کشید تا عرق آن را خشک کند. اهورا با چشمی ریز شده نگاهش کرد. - من از مدلش نپرسیدم. گوشی میخواستی به خودم میگفتی برات میگرفتم. او هم میدانست که این مرد درست مثل یک برادر حمایتش میکند و ترسیده با آن چشمهای آبی اقیانوسی به او زل زد! با هول شدن و ترس واضح مهرو بیشتر به او مشکوک شد و شاید بهتر بود در فرصتی مناسب با او صحبتی مفصل داشته باشد. خیارش را گاز زد و از بالای کانتر به زرین نگاه کرد. احتمالا فشارش بالا بود که گونههایش گل انداخته بود. سنگینی نگاه همسر جوانش را حس کرد که به سمت او گردن چرخاند. میشناختش! شاید الان سکوت کند و مثل یک میزبان متشخص و مهربان از مهمانش پذیرایی کند ولی در خلوت از خجالت او در خواهد آمد. با حس ویبره گوشی در جیب شلوار جینش نیشخندی بی معنا تحویل زرین داد و گوشی را از جیب درآورد. ارسلان جواب پیامش را داده بود. "خاک تو سرت که افسارت رو دادی دست اون پیر سگ"
خندهاش گرفت. بد دهنی ارسلان برایش ناشناخته نبود و میدانست که خیلی خودش را کنترل کرده تا لیچاری بدتر بارش نکند. - چطوری بچه خوشگل!؟ با ضربهی ناغافلی که دانیال به میان کتفش زد، تکهای از خیارش به گلویش پرید. چند سرفه محکم زد و راه تنفسش باز شد. با درد چهره جمع کرد و یک دست روی سینه گذاشت و دست دیگر برای مهرو که با نگرانی در جایش ایستاده و نگاهش میکرد تکان داد.