اما ارزشش را داشت. حالا مهرو همراه زن و مرد سرایدار همین مجتمع مسکونی که خانهشان بود زندگی میکرد و مدرسه میرفت و بیشتر روزها برای تمیز کردن خانه زرین و گاهی که مهمانی داشتند برای کمک میآمد. نگاه سیاوش از ساق پای لخت و سفید و تپلی مهرو کنده نمیشد. با مخاطب قرار گرفتن مهندس سیاوش توسط کامران که از دوستان نزدیک زرین بود، حواس اهورا از مهرو پرت شد. - چی کار کردی با زمین مهرآباد دماوند مهندس؟ - تونستم مجوز شهرک سازی رو بگیرم و دنبال یه شرکت پدر و مادردار میگردم که برای ساخت و ساز باهاش قرارداد ببندم. - من یکی سراغ دارم فقط این وسط شیتیل منو باید بدی! نیشخند مهندس دندانهای کامپوزیت برجستهاش را به نمایش گذاشت. رو به سمت دانیال شد و یک ابرو بالا داد. برادرزاده زرین باید هم حسابگر قهاری باشد. - حالا تو معرفی کن شیرینیت پیش من محفوظه! دانیال تقریبا همسن و سال خودش بود. اصلا باعث آشنایی او و زرین خودش بود و یک زمانی بهترین رفیقش بود. همان وقتی که او و عمه دانیال عقد کردند، درست لحظهای که امضایش پای آن صیغه نامه محضری افتاد نقطهای بود بر پایان این دوستی! نگاه دخترک همراهش با وقاحت روی چهره و بدن اهورا تاب بازی میکرد. او را تا به حال ندیده بود و بارها از زرین خواسته بود به دانیال تذکر دهد دوست دخترهای رنگارنگش را وارد حریم خانه او نکند و هر بار زرین قربان صدقه برادرزاده تنوع طلبش رفته بود. - چقدر برات سود داره؟ با سوال مهندس علوی یکی دیگر از مشتریهای کله گنده شرکت و البته پای ثابت بیشتر تفریحات زرین و با جواب سیاوش لب جوید و نتوانست آن حس مزخرف حسادت را پس بزند. حرف از میلیاردها پول بود. از وقتی با این قشر مراوده داشت تازه میفهمید که واقعاً پول پول میآورد و مهندس سیاوش چه خوب بلد بود مالش را با یک سرمایه گذاری به جا به چند برابر تبدیل کند. با زد و بندی که مهندس سیاوش در شرکت داشت بدش نمیآمد همین امشب دستش را پیش زرین رو کند و فکر به جایزهای که از همسر عزیزش دریافت میکرد بود که لبش را به لبخندی کشیده و خبیث باز کرد. پا روی پای دیگر انداخت و همانطور که نگاهش روی بند چرمی ضربدری صندلهای خانگیاش بود به وسط بحث شیرین حساب سود احتمالی از این پروژه عظیم پرید و گفت:
- راستی مهندس اون هفت تا لندکروز به سلامتی رسیدن بندرعباس؟ زرین کاملا واضح جا خورد. - اهورا جان، مهندس سیاوش ماشین وارد نکرده ...یه تعداد قطعات خودرو بود.