اشتراکیعطیه .س

با پشت دست انگار مگسی را بپراند به سمتش اشاره کرد و زیر لب برو بابایی هم گفت و با شل کردن کراوات مشکی باریک شروع به باز کردن دکمه‌های پیراهن سفیدش کرد. - مثل یه آدم متمدن لباس عوض کن بیا بشین پیش بچه‌ها... توجهی به حرف‌های او نکرد و با درآوردن پیراهنش و انداختن آن به روی تخت سمت حمام رفت. - حمومت طول نده زود بیا عشقم! پوفی کلافه گفت و زیر لب باشه را زمزمه کرد و در حمام را بست. انگار باید زنگی به ارسلان می‌زد و به جای رفتن به باشگاه مسخره بازی زرین را تحمل می‌کرد. حوله را دور کمرش پیچید و از حمام خارج شد. جلوی آینه ایستاد و موهایش را دست کشید. ژل مورد علاقه‌اش را برداشت و کف دستش ریخت و بین موهای نم‌دارش کشید. با شانه دانه درشت موهایش را رو به بالا و یک طرفه حالت داد. دستبندهای چرمی و چوبی را دستش انداخت و تیشرت سفید را پوشید. چشمش به جعبه شیشه‌ای جلوی آینه خورد و با تردید دست دراز کرد و بازش کرد. صفحه‌ی گرد و سرمه‌ای ساعت با آن همه عقربه‌های ریز و درشت درون دایره‌های کوچک طلایی به رویش چشمک زد. خنده‌اش گرفت و در دل ذوق کرد. کادوی تولدش بود حتما! زرین سنگ تمام گذاشته بود. با احتیاط دوباره جعبه را سر جایش برگرداند و حین پیام دادن به ارسلان از اتاق خارج شد. به همه خوش آمد گفت و چسبیده به زرین نشست و بی توجه به پوزخند روی لب سیاوش دست دور شانه‌های زرین حلقه کرد. نیکا همسر سیاوش را مثل همیشه چسبیده به او دید. زن ساده دل طوری از عشقشان تعریف می‌کرد که اگر خبر کثافت کاری‌های شوهرش را می‌شنید قطعا دق می‌کرد. لیوان شربت را از روی سینی گرفته شده مقابلش برداشت و اخم کرد. - روسریت کو مهرو؟ مهرو لب‌های سرخ طبیعیش را زیر دندان کشید و با خجالت موهای صاف و کوتاهش را پشت گوش فرستاد. - من گفتم سر نکنه تو مشکلت چیه؟ از پشت سر به مهرو نگاه کرد. پیراهن ساحلی آبی روشن با گلهای درشت طرح بته جقه‌ی سفید، از میانه کمرش کش دوزی شده بود و تا بالاتر از ساق پایش بلندی داشت. این پیراهن را خودش از سفر کیش برایش خریده بود. دخترک در حضور خودش روسری یا شال به سر نمی‌کرد اما اهورا اصرار داشت باید مقابل دیگران حجاب داشته باشد. از وقتی با زرین آشنا شده بود گاهی همراه او پای میز قمار می‌نشست و پدر مهرو یک شب در مستی دختر پانزده ساله‌اش را به مردی دیگر باخت و چه قدر سخت بود متقاعد کردن زرین تا دخترک را از آن مرد بخرد.