خوشحال که نشد هیچ اخمی پررنگ هم آمد و روی پیشانیش جا خوش کرد. دیدن دوستانی که با اجبار زرین با آنها مراوده داشت سورپرایزش کرد. زرین هم می‌دانست او فراری از جمع‌های این چنینی است و باز هم این بساط را به پا کرده است. با این حال بوسه نرمش روی پیشانی زن نشست و آهسته در گوشش گفت:
- ممنون عزیز دلم ولی تولد من هفته دیگه نیست؟ زرین لب جمع کرد و قدمی عقب رفت. در بین تبریکات و خوش آمدگویی‌ها یکی یکی افراد را پس زد و سمت اتاق رفت. پشت سرش در را محکم به هم زد و پالتو و کتش که در این فاصله از تن کنده بود را روی هم به گوشه اتاق پرتاب کرد. وقتی قبول کرد وارد این زندگی شود فکر کرد نهایت سختی‌اش زندگی در کنار زرین است و در قبالش امکاناتی که به دست می‌آورد می‌توانست جبران سختی آن باشد. ازدواج آنها یک ازدواج معمولی نبود که مدام در حال جار زدنش باشند. - خوبی عشقم؟ به پشت سرش برگشت و زرین قدمی جلو آمد. زن نوک پنجه ایستاد و دو دست دور گردن او حلقه کرد و لب‌های سرخش را روی لب او فشرد. سعی کرد بی آنکه ناراحتش کند او را پس بزند. -برو به مهمونات برس حوصله ندارم. - اهورا چت شده؟ دوست نداشتی برات تولد بگیرم؟ اهورا سرخ شده و عصبانی به سمت او چرخید و گفت:
- زرین این مسخره بازی چیه؟ مثل بچه‌های چهار ساله برای من تولد می‌گیری و روی سرم کاغذ رنگی می‌ریزی که بگی ما خوشبختیم؟ - من نیازی به ثابت کردن ندارم. همین که تو با من رفتارت خوبه یعنی ما کنار هم زندگی خوبی داریم. دو دست دو طرف کمرش چسباند و با پوزخند زبان به بالای لبش رساند تا صدایش فریاد نشود. - زرین عزیز دلم اینا همونایی نیستن که شش ماه پیش به من گفتن به خاطر پول اومدی زنی که همسال مادرت هست رو عقد کردی؟ همین مهندس سیاوش تو روی من گفت خبر داری پسر زرین از تو پنج سال بزرگ‌تره؟! زرین لب زیرینش را گاز گرفت و قدمی دیگر دوباره نزدیک شد و با گرفتن بازوی او با نوازشش گفت:
- همه می‌دونن که سیاوش یه آدم حسوده و قطعا خیلی دوست داشته که جایگاه تو رو داشته باشه. پوزخندش صدا داشت که اخم‌های زرین را در هم کرد گرچه به لطف بوتاکس و تزریق آن همه ژل، به پیشانی‌اش ذره‌ای چین نیفتاد. چرا باید سیاوشی که خودش یکی از بزرگ‌ترین وارد کنندگان خودرو بود و همسری به جوانی و زیبایی نیکا، دختر یک تاجر بزرگ را در کنارش داشت به او حسادت می‌کرد؟